ရတုကဗ်ာအေၾကာင္း

ဒီတခါေတာ့ ကာရန္မဲ့ကဗ်ာေတြ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာေတြၾကားထဲမွာ တျဖည္းျဖည္းအသက္ရွဴက်ပ္လာရွာတဲ့ ရိုးရာကဗ်ာေလးအေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ ရတုကဗ်ာအမ်ိဳးအစားအေၾကာင္းပါ။ တကယ္ေတာ့ ရတုကဗ်ာရဲ႕သက္တမ္းဟာ အေတာ္ကိုၾကာျမင့္ခဲ့ျပီျဖစ္ပါတယ္။ အင္း၀ေခတ္ကေနစျပီး ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခုဆိုရင္ ရတုကဗ်ာဟာ တျခားရိုးရာကဗ်ာေတြနည္းတူပဲ တိမ္ျမဳပ္လာပါျပီ။ ေရးတဲ့သူလည္း ရွားလာပါျပီ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ကျပန္ျပီး အဲဒီရတုကဗ်ာအေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းေတြဗဟုသုတရေအာင္ ျပန္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာတဲ့အခ်က္အလက္ထဲမွာ အမွားပါသြားရင္လည္း သိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ျပန္ျပင္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။

ရတုဆိုတဲ့စကားဟာ သကၠတဘာသာစကားျဖစ္တဲ့ “ရိတု”ကေန ဆင္းသက္လာတာပါ။ “အခါရာသီ”ဆိုတဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အခါရာသီနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေရးၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေရးသားသူေတြက အလြမး္အေဆြးေတြကိုပါ ထည့္သြင္းေရးသားလာၾကပါတယ္။ အင္း၀ေခတ္စာဆို ရွင္မဟာရဌသာရတို႔ ၊ ရွင္မဟာသီလ၀ံသတို႔ ၊ ရွင္ေတေဇာသာရတို႔ဟာ ရတုကဗ်ာနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားလာၾကတဲ့ ရဟန္းစာဆိုေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

ရတုကဗ်ာဟာ တကယ္ေတာ့ ေလးလံုးစပ္လကၤာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ရတုကဗ်ာကို အမ်ိဳးအစားသံုးမ်ိဳးခြဲလို႔ရပါတယ္။ တစ္ပိုဒ္တည္းေရးတဲ့ရတုကို “အျဖည့္ခံရတု”လို႔ေခၚပါတယ္။ ႏွစ္ပိုဒ္ေရးတဲ့ရတုကိုေတာ့ “ဧကပိုဒ္ရတု”လို႔ေခၚၾကျပီး သံုးပိုဒ္ေရးတဲ့ရတုကေတာ့ “ပိုဒ္စံုရတု”ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပိုဒ္စံုရတုကိုပဲ ေရးသားဖြဲ႔ႏြဲ႔ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ရတုကဗ်ာဟာ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ေရးရတဲ့ စနစ္က်တဲ့ကဗ်ာအမ်ိဳးအစားျဖစ္ပါတယ္။

စကားလံုးေလးလံုးကို တစ္ပါဒေရးရျပီး အမ်ားဆံုး ၁၀၈ ပါဒသာေရးသားၾကပါတယ္။ ကာရန္စနစ္ကိုလည္း အတိအက်လိုက္နာေရးသားရပါတယ္။ ၄၃၂ ၊ ၄၂ ၊ ၄၁ စတဲ့ ကာရန္ယူနည္းေတြနဲ႔ ေရးသားရတာျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အခ်ီညီညီ အခ်ညီညီေရးသားရပါတယ္။ အခ်ီညီဆိုတာက တစ္ပိုဒ္ခ်င္းစီရဲ႕ ပထမဆံုးပါဒေတြ နေဘညီရျခင္းပါ။ ဥပမာ ရွင္မဟာရဌသာရရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ရတုျဖစ္တဲ့ “ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့” ရတုမွာ ပုေရနိသင္ ၊ လူ႔ေျမတိတြင္ ၊ ဆုေ၀ဘိခ်င္ ဆိုျပီးအခ်ီညီညီေရးဖြဲ႔ထားတာကို ေတြ႔ရမွာပါ။ အခ်ညီတယ္ဆုိတာကေတာ့ အဆံုးသတ္ခ်တဲ့ ပါဒဟာ ကာရန္ညီရပါတယ္။ အဆံုးသတ္ခ်တဲ့ေနရာမွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ၇လံုး ၊ ၉လံုး ၊ ၁၁ လံုး ၊ ၁၅ လံုး ၊ ၁၉ လံုး စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဆံုးသတ္ၾကပါတယ္။ အသံုးမ်ားတဲ့ အဆံုးခ်နည္းကေတာ့ ၇လံုးခ်နည္းျဖစ္တဲ့ “ခိုင္ညြန္႔ခက္ျဖာ”နည္းကို အသံုးမ်ားပါတယ္။ “ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့” ရတုရဲ႕ အခ်ပိုဒ္ေတြကို ေရးျပပါမယ္။ အဘယ္ၾကိဳးရွာေလေတာ့မည္ ၊ ဘယ္သူႏႈိးရွာေလေတာ့မည္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခိုးရွာေလေတာ့မည္ ဆိုျပီး တစ္ပိုဒ္ခ်င္းဆီရဲ႕ အခ်ပါဒေတြကို ကာရန္ခ်ိတ္ဆက္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။

အထက္ပါအခ်က္အလက္ေတြက ရတုကဗ်ာအေၾကာင္းကို က်ေနာ္သိသေလာက္ မွ်ေ၀ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ ရိုးရာကဗ်ာေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ကဗ်ာ၀ါသနာရွင္သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ေနာက္ထပ္ရိုးရာကဗ်ာေတြကို က်ေနာ္ေလ့လာျပီး ထပ္ေျပာျပပါဦးမယ္။

ခုေလာေလာဆယ္ က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ ပိုဒ္စံုရတုတစ္ပုဒ္ကို ခ်ေရးျပလိုက္ပါတယ္။ အခ်စ္ဖြဲ႔ရတုတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ရတုေရးနည္းေတြျဖစ္တဲ့ ကာရန္ယူပံုေတြ ၊ အခ်ီအခ်ညီညီေရးပံုေတြကို လက္ေတြ႔ေလ့လာလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။

ရင္၌္ထင္ျမင္ ၊ လွလြန္းၾကင္၏ ၊ လင္းလြင္ေကာ့ရႊန္း ၊ မ်က္နက္၀န္းသည္ ၊ စုိးစြန္းလက္ျဖာ ၊ မာယာျမဴခင္း ၊ ကင္းပရွင္းသန္႔ ၊ ျဖဴ၀င္းဖန္႔စြ ၊ ထုိမွတခါ ၊ ရယ္ျပန္ပါလည္း ၊ ေရာင္၀ါလမင္း ၊ ေန႔တြင္လင္းသို႔ ၊ စင္းစင္းညာညီ ၊ ပုလဲသီကံုး ၊ ခ်ိဳရီျပံဳးမွာ ၊ သြယ္မ်က္ႏွာႏွင့္ ၊ လြန္စြာစံုဖက္ ၊ မိုးထက္နတ္မယ္ ၊ ခ်စ္ဖြယ္ထူးရွာေလေတာ့သည္။ ။

ဘ၀င္ခိုက္သြင္ျပင္ ၊ ေကသာလွ်င္လည္း ၊ ေငြမွ်င္ပိတုန္း ၊ နက္ေမွာင္ရုန္းဖယ္ ၊ ရွည္လ်ားသြယ္ျမင့္ ၊ ခ်ိဳးဆစ္တင့္၍ ၊ မ်ားႏွင္မတူ ၊ ျမင္သူေငးစိုက္ ၊ လႈိက္လႈိက္ဖိုဖို ၊ သက္ေ၀ပ်ိဳငယ္ ၊ လိုလိုထင္ရွား ၊ ေက်ာ္ကာၾကားလည္း ၊ မာနသည္းထန္ ၊ ဟန္ပန္မ၀င့္ ၊ ေရႊႏွင့္ထပ္ရြယ္ ၊ အိေျႏၵတည္(တယ္)သည္၊ ခ်စ္ၾကည္ဖူးစာေ၀ေတာ့သည္။ ။

ျမင္လိုက္စဥ္တြင္ ၊ လႈိင္းခတ္ရင္၌ ၊ ခ်စ္ၾကင္ေမတၱာ ၊ သက္၀င္ကာကြယ္ ၊ စူးနစ္တြယ္သည္ ၊ အဘယ္လူသား ၊ ခံႏုိင္အားႏွင့္ ၊ ခ်ိဳပ်ားသကာ ၊ ပ်ိဳ႕သံသာကို ၊ ေရွာင္ခြာဖယ္ရုန္း ၊ ဆံုးတိုင္မျမင္ ၊ ကၽြန္ပါလွ်င္လည္း ၊ စြဲျမဲတြယ္ရစ္ ၊ ရင္၀ယ္ျဖစ္၍ ၊ အခ်စ္စိတ္ထူး ၊ တိုး၍ျမဴးေသာ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ရူးပါေလေတာ့မည္။ ။

ပိုဒ္စုံရတု

(က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ ရတုကိုဖတ္ျပီး တျခားရတုေတြပါဖတ္ခ်င္စိတ္မရွိေအာင္ျဖစ္သြားရင္လည္း က်ေနာ့္အေရးအသား ညံ႕ဖ်င္းလို႔ပါလို႔ ၀န္ခံအပ္ပါတယ္ )

ကဗ်ာဆရာ အင္တာဗ်ဴး

က်ေနာ္က ကဗ်ာဆရာ....
ကာရန္မေရးဘူး။
ကာရန္မဲ့ မေရးဘူး။
ပိုစ့္ေမာ္ဒန္ကိုမွ ထံုးလိုေခ်ေရလိုေႏွာက္
တေဒါက္ေဒါက္ေရးခ်တာ....
အျမန္ရထားရဲ႕ ဥၾသဆြဲသံက
ပင္လယ္ဓါးျပ ဦးေႏွာက္ထဲ
ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ ဘာ.ညာ..ေပါ့။

သရုပ္မွန္... ဒႆန... ဟုတ္စ
ဘာေတြလာေမးေနတာလဲ။
ျမန္မာစာသတ္ပံုက်မ္းရွိရင္ က်ေနာ့္အတြက္ကဗ်ာျဖစ္တယ္။
“အႏုပညာသည္ အႏုပညာအတြက္”ဆိုတာ
ခင္ဗ်ားမၾကားဖူးဘူးလား။
နားမလည္ဘူးထင္ရင္ စာမ်က္ႏွာေက်ာ္ဖတ္လိမ့္မယ္။
အဲဒါ... စာဖတ္ပရိသတ္ပဲ။

ဘာ.. ေဂၚလီက်တယ္ဟုတ္လား....
ဆံပင္စုတ္ဖြားဖြား လြယ္အိတ္တကားတားေနမွ
ကဗ်ာဆရာျဖစ္လတၱံ႔လို႔
ဘယ္သုတၱံမွာ ဘုရားေဟာထားခဲ့လို႔လဲ။
ကဗ်ာဆရာ နားကြင္းမ၀တ္ရလို႔ေရာ...
ဘယ္တက္က်မ္းထဲမွာ ခင္ဗ်ားျမင္ဘူးသလဲ။
တဆက္တည္းေျပာလိုက္မယ္။
တိုက္ပိုင္ကားပိုင္ ကဗ်ာဆရာ.....
အရက္ျဖဴမေသာက္ဘူး....
လမ္းေဘးလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မထိုင္ဘူး.......
ဘဏ္စာအုပ္ထဲသြင္းဖို႔ ကဗ်ာေရးတယ္မထင္နဲ႔။
ဆန္ဆီဆားအတြက္ ကဗ်ာေရးတယ္မထင္နဲ႔။
အႏုပညာပိုးကို အရက္ျပန္ဆြတ္မရလို႔ ေရးေနတာ.....

အဟင္း..... က်ေနာ္က သူမ်ားေတြလိုမဟုတ္ဘူးေလ...
ကိုယ္ရည္ေသြးတီးလံုးေတြ ခပ္က်ယ္က်ယ္မဖြင့္ဘူး။
ေ၀ဖန္ေရးကို ကဗ်ာလုပ္မေရးဘူး။

ဘ၀လက္တြဲေဖာ္လား......
ေစာပါေသးတယ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ခ်စ္လို႔၀ေသးတာမဟုတ္ဘူး။

ပရိသတ္ကိုမွာခ်င္တဲ့စကား.....
အင္း...ဘယ္လိုေျပာရမလဲေပါ့ေနာ္....
ကဗ်ာဆရာက မာနမၾကီးတတ္ပါဘူး။
မိတ္ဆက္စာမွန္သမွ် စာျပန္ပါတယ္။
က်ေနာ့္ပရိသတ္အားလံုးကို ခ်စ္ပါတယ္။
အဲ... က်ေနာ့္ပရိသတ္မဟုတ္လည္း
က်ေနာ့္ကဗ်ာကိုဖတ္ရင္ ခ်စ္မွာပါလို႔........
ဟုတ္ကဲ့...... က်ေနာ္ကလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ။

မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳမေတြးနဲ႔

မနက္ျဖန္ကိုၾကိဳၾကိဳမေတြးနဲ႔

လက္ဖ်စ္တတြက္အတြင္း

ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္သြားႏုိင္တဲ့ ေလာကဓံ…

မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာအျပံဳးကိုလည္း

သူက ထည့္တြက္မွာမဟုတ္

မင္းရဲ႕ ၀မ္းနည္းေသာမ်က္လံုးကိုလည္း

သူက ငဲ့ကြက္မွာ မဟုတ္ေပဘူး။



မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳၾကိဳမေတြးနဲ႔

ကံၾကမၼာဆိုတဲ့ဓါးက အသြားထက္ထက္…

မနက္ျဖန္မွာ …

မင္း ထီလည္းေပါက္ႏုိင္တယ္

အမွီလည္းေပ်ာက္ႏုိင္တယ္

စူပါမားကတ္က အသံုးအေဆာင္တစ္ခုလို

အဲဒီမနက္ျဖန္ကို လက္ညိွဳးထိုးျပီး ၀ယ္လို႔မရဘူး။



မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳၾကိဳမေတြးနဲ႔

ငါေျပာေနက် ကံၾကမၼာဆိုတာ

မင္းရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းစင္ျမင့္ကို

အခ်ိန္မေရြးဖံုးအုပ္သြားႏုိင္တဲ့ ကန္႔လန္႔ကာ

မနက္ျဖန္မနက္ေနေရာင္ျခည္က

မင္းအခန္းထဲကိုမွ

သာသာထိုးထိုးက်မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မထားနဲ႔



မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳၾကိဳမေတြးနဲ႔

မနက္ျဖန္ကို.. ၾကိဳၾကိဳမေတြးနဲ႔…

မနက္ျဖန္ကို… ၾကိဳေတြးမထားပါနဲ႔…

အဲဒီ.. မနက္ျဖန္မွာၾကံဳေတြ႔မယ့္

မင္းရဲ႕ မနက္စာစားပြဲထက္……

ခ်စ္သူနဲ႔ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ဖို႔ထက္…

ညေနခင္းပါတီပြဲထက္….

မင္းရ႕ဲ လုပ္ေရးေဆာင္တာေတြထက္……

မင္း ဒီည ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ႏုိင္ဖို႔

အရင္ၾကိဳးစားသင့္တယ္.........



သူရႆ၀ါ

ဘူတာရုံအေဟာင္း

လြင္တီးေခါင္ျပင္ထဲ

ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္

လူမသိ သူမသိေၾကြတယ္။

လင္းလင္းပပ ခ်စ္ျမတ္ခြင့္ဟာ

ဒီည ေနာက္ဆံုးပဲကြယ္။

ဒီေန႔ဟာ….

မ်က္ႏွာမ်ားသူတို႔ရဲ႕ ျပဇာတ္အသစ္ျဖစ္သလို

ငါ့ ကန္႔လန္႔ကာမ်ား အေရာင္လြင့္သြားျခင္းလည္း ျဖစ္တယ္။

ကိႏၵရာေခ်ာင္းျခားခန္းျဖစ္သလို

ရာ၀ဏေလးတင္ခန္းလည္းျဖစ္တယ္။

ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ေငးေမာခြင့္နဲ႔

တိတ္တဆိတ္မ်က္ႏွာလႊဲျခင္း

ထပ္တူညီတဲ့ညလည္းျဖစ္တယ္။

နတ္ဆိုးမေလးရယ္…..

ပန္းသီးတစ္လံုးေၾကြက်တာဟာ

နယူတန္အတြက္ နာမည္ေက်ာ္နိယာမ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္

ငါ့အတြက္ေတာ့

စြယ္ေတာ္ရြက္မ်ားရဲ႕

ခက္ခက္ခဲခဲ ရွဴသြင္းရတဲ့ ၀င္ေလျဖစ္တယ္။

တကယ္ဆို

ေခ်ာကလက္တစ္ေတာင့္ရဲ႕ သက္တမ္းကုန္ဆံုးျခင္းဟာ

ဂ်ဴပီတာနတ္ဘုရားရဲ႕ အမိန္႔ေတာ္လားကြယ္…..။



သူရႆ၀ါ

အိပ္မက္အပိုင္းအစမ်ား

တခါတေလ ခ်စ္သူကိုသတိရမိတဲ့အခါ... မေက်နပ္တာေတြကုိ ဖြင့္ထုတ္ပစ္ခ်င္တဲ့အခါ..... အသည္းကြဲတဲ့အခါ ကဗ်ာအတိုပံုစံနဲ႔ေရးမိတဲ့စာစုေလးေတြရွိပါတယ္။က်ေနာ့္ရဲ႕အိပ္မက္စိတ္ကူးေတြကို ခ်ျပထားတာပါ။ ကဗ်ာလို႔လည္းသတ္မွတ္လို႔ရသလို စာစုအတိုပံုစံမ်ိဳးလည္း သတ္မွတ္ျပီး ဖတ္လို႔ရပါတယ္။ တစ္ပုဒ္ခ်င္းကို ေခါင္းစဥ္သတ္သတ္မွတ္မွတ္မေပးေတာ့ပဲ အဲဒီကဗ်ာတိုေလးေတြအားလုံးကုိ `အိပ္မက္ျပန္တမ္း´လုိ႔ေခါင္းစဥ္တပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ လိုတိုရွင္းနဲ႔ ထိထိမိမိကဗ်ာေတြကို ဖတ္ခ်င္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္။ ကဗ်ာေတြကမ်ားလို႔ အပို္င္းေတြခြဲျပီး ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ ေ၀ဖန္ခ်င္တာရွိရင္လည္း က်ေနာ့္ကိုေျပာလို႔ရပါတယ္ေနာ္။


ျမဴႏွင္းမ်ားတဖြဲဖြဲက်တဲ့ေန႔မွာ
အေ၀းသုိ႔…. ထြက္ခြာသြား
အမွတ္တရစစ္စစ္မ်ား
အက္ကြဲျခင္းမ်ားသာခ်န္ခဲ့….
ထားခဲ့တာေတြျပန္ယူဖို႔
ျပန္လာမယ္မဟုတ္လား…
ျပန္လာဦးမယ္မဟုတ္လားကြယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ
လက္ညိွဳးထိုးျပီးျပန္ေမး
ရာမာယနဇာတ္ေတာ္ထဲမွာ
ငါ…. ဘယ္သူလဲ…..
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ပန္းကေလးေရ…
မင္းရဲ႕အဓိပၸါယ္တိုင္းကို
ပိုျပီးေလးနက္ေစျခင္းငွာ
ပိုျပီးကာရန္ညီေစျခင္းငွာ
ကိုယ့္ကို…
ပ်ားပိတုန္းတစ္ေကာင္ျဖစ္ခြင့္ေပးပါ။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အဲဒီလို…
အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက
ဘ၀ဆိုတာ ျငမ္းတစံုလိုပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ခဏေလးပါပဲ
ဒါေပမယ့္
အမွတ္စဥ္တစ္ဆယ္ျပည့္တာေတာင္
ျပန္ထရေကာင္းမွန္းမသိခဲ့ဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ခေရပြင့္ႏုႏုေလးမ်ား
မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ေၾကြသြား
ခါး….တယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အတိတ္မွာထားခဲ့ခ်င္ေသာ
ေမွာင္ရီမႈမ်ား
ေနာက္ကအျငိွဳးတၾကီးလိုက္
…….ၾကာျပီ………
ေသခ်ာေပါက္ဆင္ျခင္တံုတရား
စိ္တ္တံခါး၀မွာ ေငး…ေဆြး…
……ၾကာျပီ………
မသိနားမလည္ျခင္းက
မိုးၾကိဳးတစ္စံုလို ခြဲျခမ္း
တမင္…..ေနရစ္ခဲ့တာပါ။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အလံျဖဴေထာင္ျပီး ႐ွဳံးနိမ့္ၾကည့္တာလား
ငါ့မွာ ေဒါသမာနအတြက္
တစံုတရာမရွိခဲ့ဘူးကြယ္။
ေလညင္းေလးပါပဲ…..
ဒါေပမယ့္ အရိုးထဲအထိစိမ့္တယ္။
ခံ၀န္လက္မွတ္ထိုးျပီးသားပဲကြယ္
ၾကိဳက္ရာအကၤ်ီ၀တ္ထားႏုိင္ပါတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



နားေထာင္ၾကည့္စမ္း
ျမိဳ႕ျပင္အထုတ္ခံရတဲ့ေကာ္ဖီတစ္ခြက္အေၾကာင္း
စာေျခာက္ရုပ္ေလးရဲ႕ ေသဆံုးျခင္းက
ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ နိမိတ္ဖတ္ခံရျပီးသား
ကန္႔လန္႔ကာအခ်မွာ
ေကာင္းကင္တစ္ခြင္လုံးအေသ…..
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ငါ့အနားမွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔မင္းသာရွိခဲ့ရင္
ကမၻာေက်ာ္စစ္ပြဲတိုင္းကို
ငါ အႏိုင္ရဖူးမွာေသခ်ာတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ထားသမွ်ေတြ
ျမိဳ႕ပ်က္ၾကီးထဲကိုပဲ
ပို႔ေဆာင္ျခင္းခံခဲ့ရ
အဆံုးသတ္ကေတာ့
Titanic သီခ်င္းလို
My Heart Will Go On ေပါ့။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)


သိခဲ့ရဲ႕လား
ေရွာေရွာရွဴရွဴေနာက္ေၾကာင္းျပန္ႏုိင္ဖို႔
ငါ့ဖလင္ဘယ္ႏွစ္ကြက္
အနာခံျပီးဆက္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ….
ဒါေတာင္
`ဟိုးေရွးေရွးက´မွာတင္ ငိုသံပါခ်င္တုန္း…..
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



မိုးေတြ……
သည္းၾကီးမည္းၾကီးရြာေနသလိုေပါ့။
ဂစ္တာအိုအတြက္ ငိုေၾကြးသံမ်ား
အပူလိႈင္းျဖတ္သြားခဲ့ရ..
ခြင့္ျပဳမိန္႔မက်တဲ့သီခ်င္း
နားမေထာင္ျဖစ္တာပဲေကာင္းလိမ့္မယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အထားအသိုမမွန္ခဲ့တဲ့
အပ်က္အယြင္းေတြၾကား
ေျမပံုတစ္ခုရဲ႕အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္မွာ
ငါက……..
ၾကယ္အေၾကြတစကို
ေမွ်ာ္လင့္တၾကီးလိုက္ေကာက္ေနခဲ့။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



လြတ္က်လာတဲ့
ပါးလွပ္လွပ္အျပံဳးတစ္စံုနဲ႔
ေလးၾကိမ္ေျမာက္စီးခ်င္းထိုးအျပီးမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ သူျဖစ္ခ်င္သြားတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ဆႏၵအေၾကြေတြ တဖြဲဖြဲရြာက်
ကိုးကြယ္မႈစစ္စစ္ `အခ်စ္´နဲ႔ဘဲ
အဲဒီ `ေနာက္ဆံုးအဂၤါေန႔ေလး´ကို
….. လြမ္းတယ္….
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ေဆာင္းနံနက္ခင္းေလး
ျမဴႏွင္းေတြမႈန္ရီ…..
ေကာင္းကင္ေပၚ တျဖည္းျဖည္းတက္လာတဲ့
ေသမင္းရဲ႕အျပံဳးမွာ….
`နိဂံုး´ဆိုတာ ျမဴႏွင္းတို႔ရဲ႕
အဆံုးသတ္ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ခဲ့……
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ေနာက္ဆံုးေသာ…..
ငါ့ရဲ႕ အဂၤါေန႔ထဲက
လင္းသြဲ႔ခ်စ္ျခင္းမ်ား
မိုးရာသီအစေန႔မွာတင္
စိုရႊဲ….ျပိဳကြဲသြား
မင္းကိုယ္တိုင္ေရးခ်မယ့္
ငါ့ရဲ႕ေသတမ္းစာကို
ငါ….မဖတ္၀ံ့ဘူးအခ်စ္ရယ္….
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ေ၀းရမယ္ဆိုတဲ့အသိဟာ
ႏႈတ္ဆက္စကားေတြကိုေတာင္
ဆြံ႔အေစခဲ့…..
ေျပေလ်ာ့သြားတဲ့ လက္အစံုရဲ႕
ခြဲခြာခ်ိန္မွာ
အလြမ္းတီးလံုးသံေတြ က်ယ္လြင့္
ဒီည….. ၾကယ္ေတြမစုံဘူးကြယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ဒီေနရာမွာ က်င္းပတဲ့
ငါ့စ်ာပနအခမ္းအနားမွာ….
ဒါမွမဟုတ္
ဟိုးအေ၀းေကာင္းကင္တစ္ေနရာရာမွာ
ငါရွိခ်င္လည္း ရွိေနပါလိမ့္မယ္။
ေနာက္ဆံုးပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့
(ငါ့ရဲ႕ျငိမ္းေအးရာအတြက္)
မငိုပါနဲ႔ခ်စ္သူရယ္
မငိုလိုက္ပါနဲ႔ကြယ္……
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အဲဒီလို….
သနပ္္ခါးနံ႔ပါးပါးေလး
ေျပးထြက္သြားတုန္းက
ဘ၀ဆိုတာ
ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းလိုပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
တကယ္ဆို
`ကလီယိုပါထရာ´အေၾကာင္း
မင္းမသိသင့္ခဲ့ဘူးအခ်စ္ရယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



မိုးေတြကသာ အံု႔အံု႔ျပီးသည္းခဲ့
မင္းရဲ႕စကားေတြကို မၾကားႏိုင္ဖို႔
ငါ့မွာ….
နားရြက္တစ္စံုမရွိရဲ႕ရင္ေကာင္းမယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အိပ္မက္ေတြ
အိပ္မက္ေတြ…..
မႈန္ေ၀လြင့္၀ါးေနေသးသေရြ႕ေတာ့
လင္းျပာတဲ့ၾကယ္စင္ဟာ
ငါ့ကမၻာနဲ႔ ေ၀းကြာလို႔ေနဦးမယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ျဖစ္တည္ခဲ့
ရင္မွာပ်ိဳးတဲ့သစ္သီး
စားသံုးခ်ိ္န္နီးတဲ့အခါ
ခရီးျပင္းႏွင္ခဲ့မယ္မင္းဆီ
ပ်ိဳျမစ္စြာၾကိဳဆိုလွည့္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



မိုးေတြ….
ထစ္ခ်ဳန္းသည္းမည္းစြာရြာခဲ့
အ၀တ္တထည္ ကိုယ္တစ္ခုစာပါပဲ
ဒါကလြဲလို႔လည္း
ထပ္ျပီးရႊဲနစ္စရာ မရွိခဲ့ဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



သဲနာရီတစ္ခုရဲ႕ျဖစ္စဥ္လိုမ်ိဳး
ေအာက္ကိုျပဳတ္ျပဳတ္က်လာ
ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕အာပုပ္နံ႔ဟာ
ငါ့ကို မြန္းက်ပ္ေစခဲ့
သြားစမ္းပါကြာ…..
စိုခ်င္ရင္စိုေပး
ေျခာက္ခ်င္ရင္ေျခာက္ေပးရေအာင္
ငါက…. လက္ဖက္ရြက္မဟုတ္ဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ဘယ္လိုမွသေဘာမထားပါဘူး
မိတ္သလင္မေလးရယ္…
မင္းမၾကင္ေပမယ့္
ကိုယ္ကေတာ့ ၾကင္ပါရဲ႕ကြယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ညဟာ…..
ဒဏ္ရာေဟာင္းကို
တစျပီး တစဆြဲထုတ္ေနသလိုမ်ိဳး
ေျပာပါ….
လမင္းေျခရာကို ဘယ္သူကမ်ား
ခိုးယူဆြတ္နမ္းသြားသလဲဆိုတာ….
အမွန္ေတာ့
ဒီခရီးရဲ႕ ရွင္သန္ထေျမာက္ျခင္းဟာ
ငါ့ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတာ္ပဲ ျဖစ္ေနသင့္တယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ခ်စ္သူရယ္….
`ကံၾကမၼာ´ဆိုတဲ့ေကာင္က သိပ္ဆိုး
က်ေနာ့္မွာ
တိတ္တခိုးေလးပဲ ခ်စ္ခြင့္ရွိတာပါ။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အတၱရဲ႕ေရွ႕ေမွာက္
ခိုေလးႏွစ္ေကာင္ထျပီးပ်ံတယ္။
ပင္ပ်ိဳေလးရဲ႕ မီးပံုပြဲမွာ
အတၱက ရႈိက္၍ရႈိက္၍ငိုဆဲ
က်မ္းစာပါစာမ်ားအရ
သူတို႔ေပ်ာ္ျမဴးႏိုင္ဖို႔
အတၱက ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ျဖစ္ခဲ့ရေပါ့။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕အေ၀းမွာ
အလြမ္းေရာင္ေတြညိွဳ႕မႈိုင္း
ညစ္ေထးသြားတဲ့ကိုယ္ပြားျဖဴေလး
ဘာကိုေမွ်ာ္လင့္ရမွန္းမသိဘူး။
ဟိုးေ၀းေ၀းျမိဳ႕စြန္တေနရာမွာေတာ့
အသည္းကြဲျခင္းဟာ အသည္းကြဲျခင္းနဲ႔ပဲ
ထပ္တူညီေနခဲ့တယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ၾကယ္ေတြ…..
ပစၥလက္ခတ္ေသသြား
ေနာက္ဆံုးသက္ျပင္းခ်သံကို
ေကာင္းကင္က မၾကားလိုက္ရ ၊
ေျမျပင္က မၾကားလိုက္ရ ၊
လမင္းကိုစြဲလမ္းရင္း ေၾကြရေလေတာ့
ၾကယ္ေလးေတြခမ်ာ
ဘ၀ကူးမေကာင္းရွာဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



မိုးသာလင္းသြားတယ္
ေရာင္နီမပြင့္ခဲ့….
မုန္တိုင္းက်မယ့္ေန႔မွာမွ
ေလွေလွာ္ထြက္မိ
ကံၾကမၼာမဟုတ္ပါဘူး ၊
မွားခဲ့တာက ငါကိုယ္တိုင္ပါ။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ဒဏ္ရာအျပည့္နဲ႔
စိတ္မပါလက္မပါ
လင္းရတဲ့ေကာင္းကင္
အရုဏ္လာလို႔
လမင္းေလးေၾကြက်သြားတာေတာင္
(ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္)
……………………….
ျမင္ခြင့္မရခဲ့ဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



တကယ့္ကိုပါပဲ
ဆႏၵကိုရြက္တိုင္ေတြလို တလူလူလႊင့္
အမွတ္အသားမရွိေသာ
ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ေစာင့္စားျခင္းမွာပဲ
ငါ….
ငါ့ကိုယ္ငါ…….
ေက်နပ္ေနခဲ့တယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အသည္းကြဲတဲ့အခါတိုင္း
ကဗ်ာေတြတစ္ပုဒ္ျပီးတစ္ပုဒ္ေရး
ငါေလ…….
ေအးေအးေဆးေဆးေလး….. ေဆြးတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ခရီးသည္မရွိ ၊
ဥၾသဆြဲသံမရွိ ၊
ရထားသံလမ္းမရွိနဲ႔
ဒီဘူတာအိုၾကီးေလ…..
အရင္က စည္ကားခဲ့ပံုေတြကို တမ္း…မွန္း
လြမ္းလို႔သာေနရေပါ့။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ေလထုထဲမွာ
ခ်စ္ျခင္းရနံ႔ေတြသင္းပ်ံ႕
(ငါ့စိတ္ထဲမွာ) မင္းက
ရွင္းရွင္းသန္႔သန္႔ေလး…. လွတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



အႏုပညာမာနေတြလက္ပေနသမွ်
ႏွလံုးသားက ႏူးအိေနမယ္။
ေငြေၾကးရဟတ္ေတြလည္ပတ္ေနဖို႔မလိုပါဘူး
ဘ၀မွာ ညာဘက္လက္တစ္ေခ်ာင္း
ေကာင္းေကာင္းအေရးၾကီးတယ္။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ခေရပြင့္မ်ားေၾကြေလတိုင္း
ျပဲစုတ္သြားတဲ့ခ်စ္ျခင္းတရားကို သတိရ
ေနာက္ဆံုးေကာက္ရိုးမွ်င္လား
အဖန္ဖန္အခါခါ ေသေပးျခင္းလား
ငါက အေရာင္းအ၀ယ္မတတ္ခဲ့ဘူးေလ။
အခု ငါ့သေဘာၤတစ္စီးလံုးမွာ
သံလိုက္အိမ္ေျမာင္ တခုတေလေသာ္မွ်
ရွာမရေတာ့ဘူး။
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ခရီးျပင္းႏွင္ခဲ့တာပဲေလ
ဒါေပမယ့္
ျမိဳ႕ရိုးတံခါးကိုက……
……………………….
မႈန္ပ်ပ်သာျမင္ေနရ……..
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)



ေတာင္တန္းေပၚက
ေလညင္းရန႔ံဟာ
အလြမ္းေတြနဲ႔ထံုမႊမ္းထား….
ဒီမွာ…. ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔ေႏြးေနသူက
ေျမျပန္႔မွာက်န္ခဲ့တဲ့ `ေကာက္ေၾကာင္း´ေလးကို
စိတ္မွန္းနဲ႔ေရးျခစ္ေနခဲ့…….
(အိပ္မက္ျပန္တမ္း)

ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z

က်ေနာ္ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာေလးတစ္ပုဒ္ကို ျပန္ျပီးေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z ေရးျပထားတာပါ။ က်ေနာ့္ရဲ႕ အျမင္ေလးေတြကိုလည္း ေရးခ်ေပးလိုက္ပါတယ္။



A- Absolutely adove each other

ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပည့္အ၀ ျမတ္ႏိုးခင္တြယ္ၾကဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါမွလည္း တစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ ရာသက္ပန္ ေနထိုင္ႏိုင္မွာေပါ့ေလ။

B- Be best of friends

အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္ေနၾကဖို႔လိုတယ္လုိ႔ ေျပာထားပါတယ္။ ဟုတ္ပါရဲ႕...... ဒါမွလည္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဆိုးတိုင္ပင္ေကာင္းတိုင္ပင္ သေဘာထားရင္း ပိုျပီး ခင္တြယ္လာၾကပါလိမ့္မယ္။

C- Comprise

အစစ အရာရာ ေက်ေအးေပးၾကပါတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေကာင္ေလးက ဘီယာေသာက္လာရင္လည္း ေကာင္မေလးက သိပ္ျပီးဆူပူမေနသင့္သလို ေကာင္မေလးက ဆူပူေနရင္လည္း ေကာင္ေလးက ခြင့္လႊတ္ျပီး နားလည္ေပးသင့္ပါတယ္။

D- Discover new things

အသစ္အဆန္းေတြရွာေဖြၾကည့္ၾကပါဆိုပဲ။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္မေျပာလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာေပါက္ျပီးသား ျဖစ္မွာပါေနာ္။ မ်ားမ်ားသာေတြ႔ေအာင္ ရွာၾကေပါ့။ သစ္ေလေကာင္းေလ.......

E- Encourage each other

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အားေပးၾကေပါ့လို႔ စာေရးသူက ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ့္အျမင္ကလည္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ အားေပးျခင္းဟာ က်န္တစ္ေယာက္အတြက္ အျမင့္ဆံုးဆုလဒ္ျဖစ္ေနႏိုင္လို႔ပါပဲ။

F- Forgive and forget

ခြင့္လႊတ္ျပီး ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနၾကတဲ့။ ဟုတ္ေနျပန္ပါေရာလား.......။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ခြင့္လႊတ္ေပးႏိုင္တဲ့ ခ်စ္သူကို ဘယ္သူကမ်ား မခ်စ္ပဲ ၊ မေလးစားပဲ ေနႏိုင္မွာတဲ့လဲ။ ခ်စ္သူေတြရဲ႕ တည္ျမဲေၾကာင္းတရားေတြပါပဲ။

ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z (၂)

G- Goze with each other eyes

ဒီတစ္ခါေတာ့ စာေရးသူက တစ္ေယာက္မ်က္လံုးကိုတစ္ေယာက္ စူးစိုက္ၾကည့္႐ႈၾကပါတဲ့။ ကိုယ္ခ်စ္္ျမတ္သူေလးရ႕ဲ မ်က္၀န္းညိဳညိဳထဲက ခင္ဗ်ားအေပၚ သင္းပ်ံ႕ျခင္းေတြကို ခင္ဗ်ား႐ွာၾကည့္သင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္လည္းထင္ပါတယ္။



H- Hold hands and hug alots

လက္ကိုကိုင္ဆြဲျပီး အျပည့္အ၀ ေပြ႔ဖက္ထားၾကေပါ့တဲ့။ ခ်စ္သူရဲ႕လက္ဖ၀ါးကို ႏူးညံ့စြာ ဆုပ္ကိုင္ထားရတဲ့ခဏဟာ ဘ၀ရဲ႕ အသင္းပ်ံ႕ဆံုးအခ်ိန္ေတြ ျဖစ္ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအဆိုကို ခင္ဗ်ားလည္း ႏူးႏူးညြတ္ညြတ္ လက္ခံခ်င္မွာပါေနာ္။



I- Inspire and intrigue each other

စာေရးသူေျပာခ်င္တာက အားေပးစရာရွိရင္အားေပး လွ်ိဳ႕၀ွက္စရာရွိရင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ၾကဖို႔ပါတဲ့ူ။ အသက္နဲ႔ထပ္တူ ခ်စ္ၾကည္ရသူေလးရဲ႕ အားေပးမႈမွာ ခင္ဗ်ားဘယ္ႏွၾကိမ္မ်ား ေပ်ာ္၀င္ခဲ့ဖူးပါသလဲ။ ဒီလိုပါပဲ........ ခ်စ္သူရဲ႕ စိတ္ဆင္းရဲမႈကို မျမင္ခ်င္တဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ ညစ္ညဴးေနာက္က်ိစရာအေၾကာင္းေတြကို ခ်စ္သူမသိေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားသင့္ပါတယ္။



J- Joke and laugh and have fun

ျပက္လံုးထုတ္ျပီး ရယ္ၾကေမာၾက ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနၾကပါဆိုပဲ။ ခ်စ္သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကပြင့္အံလာမယ့္ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးကို ၾကားရဖို႔ ခင္ဗ်ားလည္း လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးျဖစ္ဖူးခဲ့ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ခ်စ္စံအိမ္ေလးမွာ သာယာနာေပ်ာ္စရာေတြအျပည့္စိုက္ထူဖို႔ ပထမဆံုး အုတ္တစ္ခ်ပ္လည္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။

K- Kiss , kiss , kiss

စာေရးဆရာက K ကိုေတာ့ အရွင္းဆံုးဖြင့္ျပထားပါတယ္။ ရုိးရွင္းေပမယ့္ နက္ရႈိင္းတဲ့ ၊ လွပတဲ့ ေဖာ္ေဆာင္မႈပါ။ နမ္း........... နမ္းျပီးရင္းနမ္း........ နမ္း.... နမ္း ပါတဲ့။ ကဲ.......... ခင္ဗ်ားကေရာ..................

ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z (၃)

L- Love with all heart

အသည္းႏွလံုးထဲက သိမ္းက်ံဳးျပီးခ်စ္ၾကပါတဲ့။ အေထြအထူးမွတ္ခ်က္ျပဳစရာမလိုတဲ့ သံုးႏႈန္းမႈပါပဲ။ တစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ဟာ က်န္တစ္ေယာက္အတြက္ အရိပ္ျဖစ္ျပီဆိုရင္ အရာရာ....... ျပည့္စံုစိမ္းလန္းေနပါလိမ့္မယ္။



M- Marvel at each other's heart

တစ္ေယာက္အရည္အခ်င္းကိုတစ္ေယာက္ အံ့ၾသျပလိုက္ပါတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕အရည္အေသြးကို တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးျပျခင္းဟာလည္း ရွိသင့္တဲ့ အခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။



N- Nature each other's soul

တစ္ေယာက္စိတ္ကိုလည္း တစ္ေယာက္ ဂရုစိုက္ၾကပါတဲ့။ ခ်စ္သူရဲ႕ ၀မ္းသာမႈ ....... ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ.... အမွတ္တရ.... သူ႔စိတ္ထဲက အရာရာကို ခင္ဗ်ား ဂရုတစိုက္ရွိေနသင့္တာေပါ့။



O- Overcome problems together

ဒီတစ္ခါေတာ့ ျပႆနာအေပါင္းကို ေအာင္ျမင္ျပလိုက္ၾကပါတဲ့။ ဘာျပႆနာေတြကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး အခ်စ္ေတြနဲ႔ အုတ္တံတိုင္းလို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံထားၾကေပါေနာ္။



P- Play games

အားလပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေဆာ့ကစားၾကေပါ့ေနာ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ခင္ဗ်ားခ်စ္သူၾကားက ၾကည္ႏူးစရာကစားနည္းေတြကို ေတာ့ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ သိျပီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z (၄)

Q- Quenchless loves with each others

မျငိမ္းႏိုင္တဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႔ အျပန္အလွန္ခ်စ္ၾကပါတဲ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လင္းလင္းလြင္လြင္ ခ်စ္ေနၾကသေရြ႕ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ စြယ္ေတာ္ရြက္ေလးလိုပဲ တသားတည္း ၊ တလႊာတည္း ျဖစ္ေနၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။



R- Remember little things

ကဗ်ာဆန္တဲ့စာေရးသူက အေသးအမႊားေလးကအစမွတ္မိဖို႔ၾကိဳးစားၾကပါလို႔ အေလးအနက္ေျပာပါတယ္။ ခင္ဗ်ား သိမ္းထားတဲ့ တစ္ရွဴးစေလးေပၚက ခ်စ္သူရဲ႕ေခၽြးနံ႔ေလးအေၾကာင္း ၊ ခင္ဗ်ားသူ႔ကိုေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ပန္းနီနီေလးအေၾကာင္း..... အဲဒီလို ေသးေသးဖြဲဖြဲေလးေတြကို ခင္ဗ်ားက မွတ္မွတ္ရရျပန္ေျပာတဲ့အခါ ခင္ဗ်ားခ်စ္သူရဲ႕ အိပ္မက္တိုင္းကလည္း ခင္ဗ်ားအတြက္ပဲ ျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာ က်ိန္းေသပဲလို႔ က်ေနာ္ ေလာင္းေၾကးထပ္ရဲပါတယ္။



S- Say " I love you " everyday

ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာၾကေပါ့တဲ့။ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ ခ်စ္စကားေတြထဲမွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ခ်စ္သူဟာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မ်ား သိဂၤါရဆန္ဆန္ ျပံဳးလဲ့လဲ့ျဖာခဲဖူးပါသလဲ။ သူ႔ရဲ႕ `ခ်စ္တယ္´ဆိုတဲ့ စကားသံေလးထဲမွာေရာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ပီတိေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေပ်ာ္၀င္စုန္ဆန္ခဲ့ျပီးျပီလဲ။ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ အသိဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ခ်စ္သူေတြအတြက္ A to Z (၅)

T- Take time for tenderness

ဒီတစ္ခါေတာ့ စာေရးသူက အၾကင္နာတရားေတြအတြက္ အခ်ိန္ယူၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္တဲ့။ ဟုတ္မွာပါ။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာခိုင္ျမဲလာတဲ့ အၾကင္နာတရားမွန္သမွ်ဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ လမ္းခရီးမွာ လိုအပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုပါပဲ။



U- Understand and care deeply

တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေလးေလးနက္နက္ နားလည္ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါလို႔ သူကေျပာထားပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ အျပန္အလွန္နားလည္းေစာင့္ေရွာက္မႈေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ဦးအတြက္ ခိုင္မတ္တဲ့ သစၥာတရားေတြျဖစ္ေနႏိုင္သလို ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ မျပီးဆံုးႏိုင္ေသာ....မေရတြက္ႏိုင္ေသာ..... ႏွလံုးသားခ်င္းထိစပ္ေနမႈလည္း ျဖစ္ေနႏိုင္တာေပ့ါ။



V- Value everything you share

စာေရးသူကေတာ့ မွ်ေ၀ခံစားသမွ်ကို တန္ဖိုးထားၾကပါတဲ့။ အဲဒီမွ်ေ၀မႈဟာ ခင္ဗ်ားေရးထားမိတဲ့ခ်စ္သူအေၾကာင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒီေန႔ခင္ဗ်ားၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ရယ္စရာအေၾကာင္းအရာတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ခင္ဗ်ားစိတ္ဆိုးေနမိတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ အေရးၾကီးတာက ခင္ဗ်ားခံစားရတာကို ခင္ဗ်ားခ်စ္သူေလးဆီ မွ်ေ၀ဖို႔နဲ႔ သူ႔မွ်ေ၀မႈကို ခင္ဗ်ားခံစားေပးႏိုင္ဖို႔ပါ။



W- Wish on star together

ၾကယ္ေတြရွိတဲ့ေကာင္းကင္ဘံုကို အတူတကြ ဆုေတာင္းၾကေပါ့တဲ့။ ခ်စ္သူနဲ႔အတူရွိေနဖို႔ဆိုတာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခမ္းနားတည္ၾကည္ေသာ လင္းပ်ပ်ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္လိုအရာမ်ိဳးကိုမဆို ခ်စ္သူနဲ႔အတူ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခြန္အားေတြဟာ ထင္ထားတာထက္ပိုျပီး ျပည့္၀ေနတတ္ပါတယ္။ ဆင္းရဲခက္ခဲတဲ့ လမ္းခရီးမ်ိဳးမွာေတာင္ ခ်စ္သူကို ခင္ဗ်ားနားရွိေနရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတာင့္တေနမိရင္ ျပာစင္တဲ့ေကာင္းကင္ ေပၚက ၾကယ္ပြင့္ေတြထဲမွာဆိုရင္လည္း ခင္ဗ်ားသူနဲ႔အတူ ေနခ်င္မယ္ဆိုတာ က်ေနာ္မွန္းဆလို႔ရပါတယ္။ ကဲ....... က်ေနာ္တို႔အာလံုုး ခုကစျပီး ဆုေတာင္းၾကည့္ၾကပါစို႔။



X- Xpress your true feeling

သင့္ရဲ႕စစ္မွန္တဲ့ခံစားမႈကိုလည္း ေဖာ္ျပသင့္ပါတယ္တဲ့။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ဒိုင္ယာရီထဲမွာ သူ႔နာမည္စာလံုးေပါင္းေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွိေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ၊ သူ႔အေၾကာင္းေတြးမိတ္ိုင္း ခင္ဗ်ားဘယ္ေလာက္ေတာင္ သူ႔အေပၚ သင္းပ်ံ႕ပါတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း.....သူနဲ႔ပတ္သက္သမွ် ခင္ဗ်ားရဲ႕ခံစားမႈေတြကိုလည္း ခင္ဗ်ားရံဖန္ရံခါ ေျပာသင့္ပါရဲ႕။



Y- Yearn for each other's touch

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေတြ႔ထိၾကဖို႔ ဆႏၵျပဳၾကလို႔ စာေရးသူက အၾကံျပဳထားပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အတူေလွ်ာက္လွမ္းရမယ့္ ဘ၀လမ္းေတြထဲမွာ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္တြဲလို႔ အဆင္ေျပေျပသြားႏိုင္ဖို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေတြ႔ဆံုထိခတ္မႈေတြကို ခုကတည္းက အရွိန္ယူထားသင့္ပါျပီ။



Z- Z Z Z Z in each other's arms

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေျပာထားတာက တစ္ဦးကို တစ္ဦး စာလံုး Z လို ေပြ႔ဖက္ထားၾကတဲ့။ ဒီစာေရးဆရာဟာ အဲလို ေပြ႔ဖက္ခိုင္းဖို႔ကိုေတာ့ အေတာ္၀ါသနာပါပံုရပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ အေႏြးထည္၀တ္ထားလို႔ေႏြးေနရတဲ့ ခံစားမႈထက္စာရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေပြ႔ဖက္မႈထဲမွာ ေႏြးေထြးေနရတဲ့ ခံစားမႈကို ခင္ဗ်ားခ်စ္သူက ပိုျပီး မက္မက္ေမာေမာ ေတာင့္တမွာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။

သိၾကားမင္းႏွင့္ လွပ်ိဳျဖဴမ်ား ျပႆနာ

ကမၻာဦးအစတုန္းက မိန္းကေလးေတြက ေယာက်ၤားေတြလိုပဲ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေတြ မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြ ရွိၾကပါသတဲ့ ။

အဲဒီေတာ့ အလွႀကိဳက္တဲ့ မိန္းကေလးေတြခမ်ာ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးတကားကားနဲ႕ စိတ္ညစ္ၾကရတာေပါ့ ။ မိန္းကေလးေတြက တိုင္ပင္ၾကတယ္ ။ ငါတို႕ဘာလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲေပါ့ေလ ။

တစ္ေယာက္ကအၾကံေပးတယ္ ။ ငါတုိ႕ သိၾကားမင္းႀကီးဆီ သြားၿပီး အကူအညီေတာင္းရေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ ။

သူ႕အၾကံက အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေနေတာ့ အားလံုးသေဘာတူလိုက္ၾကတယ္ ။ ဒါနဲ႕ မိန္းကေလးေတြအားလံုးစုၿပီး

သိၾကားမင္းကုိ အပူနဲ႕သြားကပ္.. အဲ..အဲ.. အပူသြားကပ္ၾကတယ္ ။ သိၾကားမင္းႀကီးရယ္....သမီးတို႕မွာ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေတြ ေပါက္ေနလို႕ လွသင့္သေလာက္ မလွေတာ့ဘူး ။ အဲဒီ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေတြကို ေဖ်ာက္ေပးလို႕ရရင္

ေဖ်ာက္ေပးပါ သိၾကားမင္းႀကီးရယ္ ....လို႕ေပါ့ ။

သိၾကားမင္းႀကီးကလည္း သိပ္သေဘာေကာင္းတဲ့သူဆိုေတာ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕အျဖစ္ကို သနားသြားၿပီးေတာ့ အကူအညီေပးဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ ။

သူ႕ေဘးနားမွာေထာင္ထားတဲ့ ၀ရဇိန္မိုးႀကိဳးသြားႀကီးကိုယူၿပီး `ဂိ်ဳင္း´ ကနဲမည္ေအာင္ပစ္ထည့္လိုက္ပါေလေရာ ။

အဲဒီမွာတင္မိန္းမေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚက ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေတြ မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြအကုန္လံုး သူတို႕ရဲ႕ `ဂိ်ဳင္း´ ေအာက္ကိုေရာက္သြားၾကေရာတဲ့ ။

ပထမေတာ့အဆင္ေျပေနေသးတာေပါ့ ။သိပ္မၾကာပါဘူး ။ ဘာကိုပဲရရ အလိုမက်တတ္တဲ့ မိန္းမေတြရဲ႕သဘာ၀အတုိင္း `ဂ်ိုဳင္း´ေအာက္က အေမႊးေတြကို ႐ွဳပ္တယ္လို႕ထင္လာၾကျပန္ေရာ ။ထံုးစံအတိုင္း သိၾကားမင္းႀကီးဆီေျပးၾကတာေပါ့ ။

သိၾကားမင္းၾကီးဆီေရာက္ေတာ့ `သိၾကားမင္းႀကီးရယ္... သမီးတို႕မွာ ဂိ်ဳင္းေမႊးေတြနဲ႕ အရမ္း႐ွဳပ္ပါတယ္ ။ အဲဒီေတာ့ ထပ္ၿပီးကူညီပါဦး´ ေပါ့ေလ ။သိၾကားမင္းၾကီးကလည္း ကူညီရွာပါတယ္ ။ဒါေပမယ့္

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သိၾကားမင္းႀကီးက သုဇိတာမိဘုရားနဲ႔ ရန္ျဖစ္ၿပီးစ စိတ္ရွဳပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ သူယူလိုက္တဲ့ မိုးၾကိဳးသြားက အ. အ ၾကီးျဖစ္ေနပါေလေရာ ။ အဲဒီေတာ့ မိုးၾကိဳးသြားရဲ႕ အသံက ပထမတုန္းကလို မျမည္ေတာ့ဘဲ

`ဖုတ္´ကနဲပဲမည္ျပီးေတာ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ဂိ်ဳင္းေမႊးေတြလည္း ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး ။

အဲဒီကိစၥကို က်ေနာ္လည္း အခုထိ စဥ္းစားလို႕မရပါဘူးဗ်ာ ။

စုဗူးသူငယ္ခ်င္းေတြ စဥ္းစားလုိ႕ ရရင္ေတာ့......................

ေ၀ႆႏၱရာထံုး ႏွလံုးမူေတာ္မူၾကပါ

ဒီတခါေတာ့ ဘာမွလည္းသိပ္ေရးစရာမ႐ွိလို႕ က်ေနာ္ေတြးမိသမွ် ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ ေတြရယ္..... ၾကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ ရယ္စရာေလးေတြရယ္ကိုပဲ ေလွ်ာက္ေရးျပပါ့မယ္ ။

က်ေနာ္စဥ္းစားမိတာတစ္ခု႐ွိတယ္ ။ဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေယာက်ၤားေလးေတြ မိန္းမယူျပီးရင္ အမ်ားစုကေတာ့ ကိုယ့္မိန္းမကို လုပ္ေကၽြးၾကပါတယ္ ။ အဲ.....တခိ်ဳ႕က်ေတာ့ မိန္းမလုပ္စာကို ထိုင္စားၾကတယ္ခင္ဗ် ။ အဲဒါကို လူေတြကေျပာၾကတယ္ ။`ဒီေကာင္က မိန္းမလုပ္စာထိုင္စားတဲ့ေကာင္... အ႐ွက္မ႐ွိတဲ့ေကာင္...´ ဘာညာေပါ့ ။ အဲဒီလို အေျပာခံရတဲ့သူကလည္း နာၾကပါတယ္ ။ က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ လူေတြကလည္း အဲဒီလို မေျပာသင့္သလုိ အေျပာခံရတဲ့သူကလည္းမနာသင့္ဘူးလို႕ထင္တာပဲ ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ....

က်ေနာ္တ္ို႔ သာမာန္ပုထုဇဥ္လူသားေတြမေျပာနဲ႕ ။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေ၀ႆႏၱရာမင္းၾကီးေတာင္မွပဲ မဒၵီေဒ၀ီ မိဖုရားလုပ္ေကၽြးတာကို ျမိန္ျမိန္ႀကီးထိုင္စားခဲ့ေသးတာပဲ .... က်ေနာ္တုိ႕လို လူေတြ မိန္းမလုပ္စာထိုင္စားတာေလာက္ကေတာ့ Never Mind ပဲေပါ့ေနာ္ ။

က်ေနာ္ေျပာတာကို သူငယ္ခ်င္းေတြ လက္ခံၾကပါသလား ။ လက္ခံတယ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္လုံး Committe of Waithandara ဖြဲ႕ဖို႔အတြက္စာရင္းေပးႏိုင္ပါတယ္ ။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ေတြးမိသလိုေလးကို ရယ္ရေအာင္ ျပန္ေရးျပတာျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒါကိ္ု အတည္မွတ္ျပီး အဲဒီအတုိင္း က်င့္ၾကံမိလို႕ ေယာကၡမ ဖေနာင့္စာမိရင္ေတာ့ ကိုယ္ျဖစ္ကိုယ္ခံ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ၾကိဳတင္အသိေပးအပ္ပါေၾကာင္း.....)

ေနာက္တစ္ခုေျပာျပခ်င္တာက က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ အတိတ္နမိတ္အေၾကာင္းပါ ။ က်ေနာ္တို႔လူငယ္ေတြ ပါးစပ္က ေပါက္ကရေတြေလွ်ာက္ေျပာတဲ့အခါမိ်ဳးဆိုရင္ လူၾကီးေတြက တားျမစ္ၾကပါတယ္။ အစကေတာ့ အဲဒါေတြကို အယံုအၾကည္မရွိပါဘူး ။ အခုေတာ့ကိုယ္ေတြ႕မို႕လို႔ ယံုသြားပါျပီ ။

ျဖစ္ပံုက.......ဟိုတေလာက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ဖြင့္ပါတယ္ ။ဆိုင္ဖြင့္ပြဲမနက္ ေရာက္ေတာ့ ကိုသူရႆ၀ါတုိ႕ကလည္း သြား၀ါးတာေပါ့ ။ အဲဒီမွာ မနက္ေစာေစာစီးစီး ဒီေကာင္က ဘာသီခ်င္း ဖြင့္တယ္ေအာက္ေမ့လဲ ။ အဲဒီသီခ်င္းက အတိတ္နိမိတ္မေကာင္းလို႕ က်ေနာ္က မဖြင့္ဖို႕တားပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သူကအဲဒီသီခ်င္းကို သိပ္ၾကိဳက္ေတာ့ မပိတ္ပါဘူး ။ ဘာသီခ်င္းကို ေကာက္ဖြင့္တယ္ထင္သလဲ ။

စိုင္းထီးစိုင္ ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလ ။ `အစကတည္းကမွ အဆင္မေျပတဲ့ ကိုယ္တို႔ဘ၀ပါ အခ်စ္ရယ္ ´ ဆိုတဲ့သီခ်င္းေပါ့

အမယ္.....သေကာင့္သားက ၾကိဳက္လြန္လြန္းလို႕ အဲဒီစာသားကိုဆိုျပီးေတာ့ကို ေအးေဆးလက္ဖက္ရည္ ထိုင္ေဖ်ာ္ေနတာ.....

အခုဒီေကာင့္ဆိုင္ ဘာျဖစ္ေနတယ္ထင္လဲ ။ တကယ့္ကို က်ီးနဲ႕ဖုတ္ဖုတ္.....

ဟုတ္တယ္ေလ..... အစကတည္းကကို အဆင္မေျပပါဘူးဆိုမွေတာ့ ေနာက္ပိုင္းလည္း ထူးမျခားနားေပါ့ ။

အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္သတိေပးခ်င္တာက သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အတိတ္နိမိတ္ေကာင္းေတြကိုသာ ေ႐ြးတတ္ၾကပါေစလို႕ ။ဥပမာ.... ထီထိုးမယ္ ဆိုရင္လည္း ထီဆိုင္ကဘာသီခ်င္းဖြင့္ေနလဲ အရင္နားေထာင္လိုက္

`နင္လွည့္စားရက္တယ္ ငါ့ရင္ကိုခြဲ ´ဆိုတဲ့သီခ်င္းမိ်ဳးဖြင့္ထားလို႕ကေတာ့ အနားေတာင္မကပ္ၾကပါနဲ႔ ။ `အခုအလွည့္ ဘယ္သူ႕အတြက္´ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းမ်ိဳးၾကားရင္ေတာ့ အျမန္သာေျပးထိုးေပေတာ့။ ထီသည္ကို ထိုးခိုင္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ။ ထီထိုးခိုင္းတာပါ ။ အဲ.......တကယ္လို႕မေပါက္ရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အျပစ္မတင္ၾကပါနဲ႕ ။သီခ်င္းထဲမွာက္ိုက ပါျပီးသားေလ ။ `အခုအလွည့္ ဘယ္သူ႕အတြက္ ´တဲ့ ။ ကိုယ့္အလွည့္မေရာက္ေသးဘူးလို႕႔ပဲ မွတ္ေတာ္မုူၾကေပါ့ေနာ......

ပီေကစားရင္သတိထား....

တစ္ခါက စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ျပင္သစ္တစ္ေယာက္နဲ႕ အေမရိကန္တစ္ေယာက္ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ေတြ႕ၾကပါသတဲ့။ တစ္ခံုထဲမွာ အတူထိုင္ၾကရင္း ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္းေျပာျဖစ္ၾကတာေပါ့။ အဲဒီလို စကားေျပာရင္းကေန ျပင္သစ္ၾကီးက စားလို႕မကုန္တဲ့ေပါင္မုန္႔အက်န္ကို အမႈိက္ပံုးထဲ ပစ္ထည့္လိုက္ပါသတဲ့။ အဲဒါကိုျမင္တဲ့အေမရိကန္က ျပင္သစ္ကို ေနာက္ခ်င္စိတ္ေပၚလာပါသတဲ့။ အေမရိကန္ၾကီးက ေမးလိုက္တယ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ျပင္သစ္လူမိ်ဳးေတြက စားလို႔မကုန္တဲ့ေပါင္မုန္႔ေတြက္ို ဒီလိုပဲ လႊင့္ပစ္တာပဲလားဗ်

အင္းေလ... လႊင့္ပစ္တာေပါ့

က်ဳပ္တို႔ဆီမွာေတာ့လႊင့္မပစ္ဘူးဗ် အဲဒီအက်န္ေတြကို သိမ္းထားျပီး ေပါင္မုန္႔လံုးလုပ္တယ္။ ျပီးရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ျပင္သစ္ကို ျပန္တင္ပို႔တယ္ေလ..ဟဲဟဲ

အဲဒီေတာ့ျပင္သစ္ၾကီး စိတ္ညစ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔တင္ မျပီးေသးဘူး။ အေမရိကန္ၾကီးက ဆက္ေမးတယ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ စားလို႔မကုန္တဲ့ အသားေတြက္ိုေရာ ဒီလိုပဲ လႊင့္ပစ္တာပဲလားဗ်

အင္းေလ.. လႊင့္ပစ္တာေပါ့ မပစ္လို႔ဘာလုပ္ရမွာတုန္း

က်ဳပ္တ္ို႔ကေတာ့လႊင့္မပစ္ဘူးဗ် အဲဒါေတြက္ိုျပန္သိမ္းထားတယ္။ ျပီးရင္ ဟမ္ဘာဂါ လုပ္ျပီး ခင္ဗ်ားတ္ို႔ဆီကို ျပန္ပို႔တယ္..ဟဲ ဟဲ

ျပင္သစ္ၾကီးေပါက္ကြဲသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီအေမရိကန္ေကာင္ကိုေတာ့ ျပန္ျပီးပညာေပးရမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ျပင္သစ္ၾကီးက ျပန္ေမးတယ္။

ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ သံုးျပီးသား Condom (ကြန္ဒံုး ) ေတြကိုလႊင့္ပစ္သလားဗ်

ဟာ..လႊင့္ပစ္တာေပါ့ဗ် ဘာလုပ္ရမွာတုန္း ဆိုေတာ့ ျပင္သစ္ၾကီးက မိန္႔မိန္႔ၾကီးျပန္ေျပာလိုက္တယ္

ေအး.... က်ဳပ္တို႔ဆီမွာေတာ့ လႊင့္မပစ္ဘူးဗ် အဲဒါေတြအကုန္ျပန္ေပါင္းျပီး ပီေကျပန္လုပ္တယ္။ ျပီးရင္ ခင္ဗ်ားတ္ို႔ အေမရိကန္ကို ျပန္ပို႔တယ္ေလ ဟဲ ဟဲ ဟဲ.... လို႔လည္းဆိုေရာ အေမရိကန္ၾကီးလည္း တစ္ခြန္္းတည္းေအာ္ျပီး ေျပးပါေလေရာတဲ့......ေၾကာ္ျငာထဲကလိုဆိုရင္ေတာ့

ေအာင္မေလး....ေသပါျပီဟ ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့

အဲဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပီေကစားမယ္ၾကံရင္ နည္းနည္းသတိထားၾကပါလို႔..........

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၁

က်ေနာ္က အၿမဲတမ္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႕ ရယ္စရာေလးေတြေရးေနတတ္လို႕ ၾကာရင္ သူရႆ၀ါက ေပါေတာေတာႀကီးလို႕ ထင္သြားၾကမွာစိုးလို႕ ဒီတစ္ခါေတာ့ အတည္အခန္႔ေလးတစ္ခုေလာက္ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ ဘာအေၾကာင္းေရးရင္ေကာင္းမလဲလို႕ ေတြးၾကည့္ေတာ့ ကဗ်ာေတြအေၾကာင္းေရးျပခ်င္လာပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ စုဗူးမွာေရးေနၾကတဲ့ ကဗ်ာအမ်ားစုကို အေျခခံၿပီး ေခတ္ေပၚကဗ်ာေရးပံုေရးနည္းေၾကာင္း နည္းနည္းေလာက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ကဲ..... စလိုက္ရေအာင္။

ဘာမွစၿပီးမေရးခင္မွာ ၾကိဳၿပီးေတာင္းပန္ခ်င္တာကေတာ့ က်ေနာ္ဒီစာစုကိုေရးျပတာက အရမ္းတတ္ေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူး။သိထားေလာက္ေလးကိုပဲ ျပန္ၿပီးမွ်ေ၀တယ္လို႔ သေဘာထားေပးၾကပါလို႕........

စုဗူးထဲမွာ ေရးေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးလိုလိုဟာ ကဗ်ာေရးၾကတဲ့သူေတြမ်ားပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာေတြကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ (ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ) ကဗ်ာအမ်ားစုကို သိပ္ျပီးအားမရပါဘူး။ အေၾကာင္းအရာ ေလးေတြေကာင္းၾကရဲ႕သားနဲ႕ တင္ျပပံု (Presentation ) ေလးေတြ အားနည္းေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီစာစုကိုေရးျဖစ္တာပါပဲ။

ေခတ္ေပၚကဗ်ာမွာ အားသာခ်က္ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ကာရန္တို႕ နေဘတို႕ ဆိုတဲ့ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ဘာမွမရွိပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာကို ၾကိဳက္တဲ့ပံုစံနဲ႕ ကိုယ္ေရးသားလို႕ရပါတယ္။ ဥပမာ- ခက္ဆစ္ဖြင့္သလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ညီမွ်ျခင္းခ်ျပီးေရးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးပါ ။ ဒါက သေဘာတရားေလာက္ပဲေျပာျပတာပါ။ ဒီအခ်က္အလက္ေလာက္ကိုလည္း အားလံုးလိုလို သိျပီးသားျဖစ္ၾကမွာပါ ။

အဲဒီေတာ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာကို ခ်ဥ္းကပ္နည္းေလးေတြဆက္ေျပာျပပါ့မယ္။

(အခ်ိန္မရေတာ့လို႕ ေနာက္တစ္ပိုင္းခြဲျပီးေရးပါ့မယ္။ အားေပးၾကပါဦး ။ )

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၂

ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ ေရးသူ ဖတ္သူ လြတ္လပ္ပံု တစ္မိ်ဳးကို ေျပာျပပါဦးမယ္။ ေရးသူက သူ႕ရဲ႕ခံစားခ်က္နဲ႕ သူေရးလိုက္ေပမယ့္ ဖတ္တဲ့သူကလည္း ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ တိုက္ဆိုင္မိတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခုကုိ ဆြဲယူျပီး ခံစားခ်က္ထည့္ဖတ္လို႕ရပါတယ္။ ကဗ်ာေရးသူသံုးလိုက္တဲ့ စကားလံုးက အဓိပါယ္ေတြ အမ်ားၾကီးျဖာထြက္ေလေလ... ကဗ်ာရဲ႕ အကြာအေ၀းက ရွည္လ်ားေလေလပါပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ပတ္သက္လို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္မဂၢဇင္း ဇူလိုင္လ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အမွတ္ (၁ ) မွာ က်ေနာ္ေရးခဲ့တဲ့ `ပ်ံသန္းျခင္း´ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ဥပမာအေနနဲ႔ ထုတ္ျပပါ့မယ္။

ပ်ံသန္းျခင္း

ဟိုး ခပ္ျမင့္ျမင့္က တိမ္ညြန္႔ေတြခူးစားဖို႔

သန္႕စင္တဲ့ေလကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ႐ွဴ႐ွိဳက္ဖို႔

အေတာင္ပံေတြတျဖန္းျဖန္းခတ္

အစိုင္အခဲေပါင္းစံုထိုးခြဲပ်ံသန္းျပီး

ေကာင္းကင္တံခါးကိုဖြင့္ဖို႔

ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႕ ၾကိဳးပမ္းေနၾကပံု ။ ။





အဲဒီကဗ်ာကို ေရးတုန္းက က်ေနာ္တုိ႕ စာေပ၀ါသနာရွင္လူငယ္ေတြ စာေပေလာကထဲကို တုိး၀င္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ ၾကိဳးစားေနၾကပံုကို ေရးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကိုပဲ တျခားအေတြးနဲ႔ ျပန္ျပီးခံစားၾကည့္လို႔ ရတယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ရင္ေတြႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ - ဒီေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြ ဘယ္လိုျပင္းျပင္းထန္ထန္နဲ႔ ကိုယ္၀ါသနာပါရာကို ၾကိဳးစားေနၾကုသလဲ ဆိုတဲ့ အဓိပါယ္မိ်ဳးနဲ ႔ ခံစားၾကည့္လို႔ရပါတယ္ ။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္တစ္ခ်က္ေျပာခ်င္တာက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေကာင္း မေကာင္းဆံုးျဖတ္ရာမွာ ဖတ္သူရဲ႔ စိတ္ခံစားမွဳအေပၚမွာလည္း အမ်ားၾကီးမူတည္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

( ေနာက္ေန႕ဆက္ေရးပါ့မယ္ )

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၃

ဒီတခါဆက္ျပီးေရးျပခ်င္တာကေတာ့ နဲနဲအေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ အသက္လို႕ေျပာလို႕ရတဲ့

စကားလံုးေရြးခ်ယ္ပံု

တင္ျပပံု (Presentation)

နိမိတ္ပံုခိုင္းႏႈိင္းမႈ

အဲဒါေတြကို အဓိကထားျပီးေျပာခ်င္ပါတယ္။ စုဗူးထဲက ကဗ်ာေတြကိုလိုက္ဖတ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ ခုနကေျပာတဲ့ အခ်က္သံုးခ်က္စလံုး အားနည္းေနေသးတာကို ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ကဗ်ာေတြအားလံုးကေတာ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ အ၀င္မုခ္ဦးလို႔ေျပာလို႔ရတဲ့ ကာရန္မဲ့ကဗ်ာအမ်ိဳးအစားထဲကို ေရာက္ေနၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ စကားလံုးေရြးခ်ယ္ပံု ကိုစျပီးေျပာပါ့မယ္။ အဲဒီထဲမွာပဲ တတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ နိမိတ္ပံုခိုင္းႏႈိငိးမႈ ကလည္းပါ၀င္လာမွာပါပဲ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီႏွစ္ခုက ဆက္စပ္ေနလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ စကားလံုးေရြးခ်ယ္မႈကလည္း အေရးၾကီးပါတယ္။ ကိုယ္သံုးလိုက္တဲ့ စကားလံုးေကာင္းရင္ ေကာင္းသလို ကဗ်ာရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈက ပိုျပီးေကာင္းလာႏိုင္လို႔ပါပဲ။

ဥပမာ - ရင္ထဲမွာအရမ္းခံစားေနရေပမယ့္

မ်က္ႏွာကေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္သလို ဟန္လုပ္ထားတယ္

ဆိုတဲ့စာသားမ်ိဳးကို အဲဒီအတိုင္း တုိက္ရုိက္ၾကီးေရးခ်မယ့္အစား အဲဒီအဓိပါယ္မ်ိဳးလည္းသက္ေရာက္ေအာင္ စာဖတ္သူကိုလည္းဆြဲေခၚသြားႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္စကားလံုး ေရြးခ်ယ္မႈေလးလုပ္ျပပါ့မယ္။

မ်က္ႏွာကေတာ့ ေနသာခ်င္ေယာင္ေဆာင္

ရင္ဘတ္ထဲမွာ တိမ္တျခမ္းငိုေနတယ္ ။

အဲဒီလို ေရးခ်ၾကည့္လိုက္ရင္ စကားလံုးရဲ႕ Attraction ပိုေကာင္းသြားသလို ဖတ္သူကိုလည္း အေတြးတစ္ခုေတာ့ ေပးလိုက္ႏိုင္မွာပါပဲ။ အဲဒါကစကားလံုး ကစားနည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္သလို အဲဒါကပဲ နိမိတ္ပံုသံုးႏႈန္းမႈတစ္ခု ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလို Skill မ်ိဳးရွိဖို႕ကေတာ့ စကားလံုးၾကြယ္၀ဖို႔လိုသလို Talent ရွိဖို႔လည္း အေရးၾကီးပါတယ္။

ေနာက္ေန႔ ဆက္ျပီးေရးျပပါဦးမယ္။ တခါတည္းနဲ႕ အမ်ားၾကီး ေရးျပခ်င္ေပမယ့္ စာေမးပြဲကလည္း ႏိွက္စက္ေနလို႔ နည္းနည္းခ်င္းပဲ ေရးေနရပါတယ္။ ေနာက္ေန႔ေတြက်ရင္လည္း အေရးၾကီးတဲ့ အပိုင္းေတြကို ဆက္ျပီးေရးပါဦးမယ္။

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၄

ျပီးခဲ့တဲ့ေန႔ကေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႔ အသက္ဟာ စကားလံုးသံုးႏႈန္းတတ္မႈ အေပၚမွာ အမ်ားၾကီးမူတည္ပါတယ္။ပိုျပီး႐ွင္းသြားေအာင္ဥပမာတစ္ခုေလာက္ထပ္ေရးျပပါဦးမယ္။

အဲဒီလို.....

အိပ္မက္ေတြ ပ်က္စီးသြားတုန္းက

ဘ၀ဆိုတာ...... ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းလိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

တကယ္ဆို `ကလီယ္ိုပါထရာ` အေၾကာင္း

မင္းမသိသင့္ခဲ့ဘူး အခ်စ္ရယ္ ။ ။

႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလးပဲ ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကဗ်ာရဲ႔ အဓိပါယ္ကိုေတာ့ ႐ွင္းျပစရာမလုိဘူးထင္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာထဲမွာပဲ စကားလံုးေ႐ြးခ်ယ္မႈေရာ၊ တင္ျပပံု (Presentation) ေရာ၊ နိမိတ္ပံု အသံုးအႏႈန္းေရာ သံုးမ်ိဳးလံုးသေဘာေပါက္ေအာင္ ႐ွင္းျပခ်င္ပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ လြမ္းလြမ္းလ်လ် ခံစားခ်က္ကိုေပၚလြင္ေအာင္ေရးျပရတာျဖစ္လို႔ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္း ေ႐ြးခ်ယ္တဲ့အခါမွာ ေပ်ာ့ေျပာင္းႏြဲ႔လ်တဲ့ စကားလံုးမ်ိဳးကို ေ႐ြးျပီးသံုးရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စကားလံုးကစားသြားပံုေလးကို နည္းနည္းေျပာခ်င္ပါတယ္။

`အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက` ဆိုတာကို႐ိုး႐ိုးတန္းတန္းျပန္ေရးရင္ `ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးျပတ္သြားတဲ့အခါမွာ ေကာင္မေလးအေပၚ ထားတဲ့ ေကာင္ေလးရဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အိပ္မက္ေတြ ပ်က္စီးသြားတယ္` လို႔ေရးလို႔ရပါတယ္။ အဲဒါကို သူငယ္ခ်င္းတို႔က `သမီးရည္းစားျပတ္လို႔ ဘဲေလးကခံစားရတာကိုမ်ား အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားသေလး ဘာေလးလုပ္ေနတယ္၊ အသည္းေတြကြဲခဲ့ရတုန္းက လို႔ေရးလည္းျဖစ္တာပဲ` ဆိုျပီး ေမးရင္ေမးခ်င္လိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ေရးလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏွစ္ေၾကာင္းကို ယွဥ္ၾကည့္ရင္ Impression အမ်ားၾကီးကြာသြားပါတယ္။ `အသည္းကြဲခဲ့ရတုန္းက` ဆိုတဲ့စာသားက စာဖတ္သူရဲ႔ အေတြးကို သိပ္မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါဘူး။ တနည္းေျပာရရင္ စာဖတ္သူကို ေတြးစရာတစ္ခုခု ဆက္ျပီးမေပးႏိိုင္ပါဘူး။

`အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက`ဆိုတာကိုဖတ္ရတဲ့အခါမွာေတာ့စာဖတ္သူဟာအနည္းဆံုး`ဘယ္လို အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတာလဲ` ဆိုတာေလာက္ေတာ့ ေတြးယူရေတာ့မွာပါပဲ။ အဲဒီလို ေတြးရျပီ ဆိုကတည္းက ဒီကဗ်ာဟာ စာဖတ္သူရဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈကို အလိုလို သိမ္းယူျပီးသားျဖစ္သြားပါျပီ။

အခု႐ွင္းျပခဲ့တဲ့ ဥပမာက စကားလံုးေ႐ြးခ်ယ္မႈ၊ စကားလံုးကစားမႈေတြကို ဘယ္လိုစိတ္၀င္စားေအာင္ သံုးရမလဲ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ႐ွင္းျပခဲ့တဲ့အတြက္ ဆိုလိုရင္းကို အတိအက် သေဘာမေပါက္ေသးရင္ေတာင္ ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းေလာက္ ေတာ့ သိသြားၾကျပီထင္ပါတယ္။

ဆက္ျပီးေျပာခ်င္တာက နိမိတ္ပံုသေကၤတ အေၾကာင္းပါ။ နိမိတ္ပံုသေကၤတရဲ႕ အဓိပါယ္ကို အရင္႐ွင္းျပပါ့မယ္။ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း သေဘာေပါက္သြားေအာင္လို႔ အားလံုးနားလည္လြယ္မယ့္ ဥပမာကိုေပးပါ့မယ္။ က်ေနာ္တိ္ု႔ ဗီဒီယိုကားေတြၾကည့္တဲ့အခါ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ ေသေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေသတဲ့ပံုကို တိုက္႐ိုက္မျပဘဲ အဲဒီဇာတ္ေကာင္ရဲ႕ ဓါတ္ပံုက်ကြဲတာမ်ိဳး ၊ က်ီးကန္းေတြ တအာအာေအာ္တာမ်ိဳးေတြကို ဒါ႐ိုက္တာက ႐ိုက္ျပေလ့႐ိွပါတယ္။ အဲဒါ `နိမိတ္ပံု` ပါပဲ။ ဓါတ္ပံုက်ကြဲသြားတာဟာ အဲဒီဇာတ္ေကာင္ေသေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ နိမိတ္ပါ။ကဗ်ာတဲမွာသံုးတဲ့ နိမိတ္ပံု ဟာလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။ နားလည္ေလာက္ျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ ကဗ်ာထဲမွာ `ႏွင္းမက်တဲ့ ေဆာင္း` နဲ႔ `ကလီယိုပါထရာ` ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြက နိမိတ္ပံုသေကၤတေတြ အေနနဲ႔ သံုးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

မနက္ျဖန္ မျပီးေသးတဲ့ `နိမိတ္ပံုသေကၤတ` အေၾကာင္းကို ဆက္ပါဦးမယ္။ ေစာင့္ျပီးဖတ္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာအေၾကာင္းက တကယ္ေျပာရင္ အ႐ွည္ၾကီး မ္ို႔လို႔ ဒီေခတ္ေပၚကဗ်ာစာစုက အမ်ားၾကီးေရးျပရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစတုန္းကေတာ့ သေဘာေလာက္ပဲ ေျပာေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ ေစာင့္ျပီးဖတ္ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ႐ွိမွန္းသိရလို႔ ဆက္ေရးဖို႔ အားေတြ႐ွိလာပါတယ္။ မနက္ျဖန္ထပ္ျပီး ဖတ္ေပးၾကပါဦး။

မနက္ျဖန္က်မွ နိမိတ္ပံုသေကၤတ အပိုင္းကို ဆက္ျပီးေျပာပါ့မယ္။

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၅

ဟိုေန႔က နိမိတ္ပံုသေကၤတရဲ႕ အဓိပါယ္ကို ရွင္းျပခဲ့ျပီးပါျပီ။ ဒီေန႔ေတာ့ အဲဒီနိမိတ္ပံုသေကၤတကို ကဗ်ာထဲမွာ ဘယ္လိုထည့္သံုးတယ္ဆိုတာကို ဆက္ျပီးေျပာျပပါ့မယ္။ က်ေနာ့္ ကဗ်ာထဲမွာ သံုးခဲ့တဲ့ နိမိတ္ပံုႏွစ္ခုကိုပဲ ဥပမာအေနနဲ႕ ျပန္သံုးျပခ်င္ပါတယ္။ ပိုျပီးအဆင္ေျပေအာင္ ကဗ်ာကိုျပန္ျပီး ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

အဲဒီလို....

အိပ္မက္ေတြ ပ်က္ဆီးသြားတုန္းက

ဘ၀ဆိုတာ.....

ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းလိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

တကယ္ဆို “ကလီယိုပါထရာ” အေၾကာင္း

မင္းမသိသင့္ခဲ့ဘူး အခ်စ္ရယ္.....။

ဒီကဗ်ာထဲမွာ “ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္း” နဲ႕ “ကလီယိုပါထရာ” ဆိုတာကို နိမိတ္ပံုအျဖစ္ ယူသံုးခဲ့တာပါ။ ပထမ နိမိတ္ပံု ျဖစ္တဲ့ “ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္း” ကို ရွင္းျပပါ့မယ္။ ခ်စ္သူနဲ႔ ေ၀းသြားရတဲ့အခါ ဘ၀ဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလည္း ဆိတ္သုဥ္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြမရွိေတာ့ဘဲ ေျခာက္ေသြ႔ အက္ကြဲသြားရတာကို က်ေနာ္က “ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္း” ဆိုျပီးေတာ့ လြမ္းလြမ္းေမာေမာ နိမိတ္ပံုမ်ိဳးကို ယူသံုးခဲ့တာပါ။ ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းဟာ ............................။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဆက္ျပီး ခံစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ က်ယ္၀န္းနက္ရိႈင္းတဲ့ အသံုးအႏႈန္းတစ္ခုျဖစ္လို႔ တိတိက်က် ရွင္းျပလို႔ မရသလို ရွင္းျပဖို႔လည္း မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။

ဒုတိယနိမိတ္ပံုျဖစ္တဲ့ “ကလီယိုပါထရာ” ကို ဆက္ျပီးေျပာပါ့မယ္။ ေယဘုယ်အေနနဲ႔ “မာယာမ်ားတဲ့၊ မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ မိန္းမ” ဆိုတဲ့နိမိတ္ပံုကိုယူျပီး “ကလီယိုပါထရာ” နဲ႔ တင္စားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနိမိတ္ပံုရဲ႕ အဓိပါယ္ကိုေတာ့ အားလံုးနားလည္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ နိမိတ္ပံုအေၾကာင္းကိုလည္းနားလည္ေလာက္ျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ပိုျပီးေလ့လာလို႔ရေအာင္ က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ေပးဖတ္ပါ့မယ္။ ထူးျခားတာကေတာ့ အဲဒီကဗ်ာကို က်ေနာ္က တစ္ပုဒ္လံုး နိမိတ္ပံုေတြနဲ႔ ခ်ည္းပဲ ေရးထားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ျပီးေတာ့ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါဦး။



၂၀၀၇ ဇူလိုင္ (၇) ရက္ မွတ္တမ္း

ႏွလံုးသားအမွားနဲ႔ မွ်ားမိတဲ့ စကားလံုးအႏြမ္းမ်ား -

၁။ အစိမ္းရင့္ရင့္ ရင္ခြင္

၂။ ငါလာခဲ့ရတဲ့ ခရီးကေ၀းတယ္

ေက်းဇူးျပဳျပီး ...... ႏွင္မထုတ္ပါနဲ႕ကြယ္။

၃။ ခါး....ရင့္.....ဆူး......နစ္...

၄။ ငါ့ဘက္ကိုမွ တည့္တည့္လွည့္ထိုင္တဲ့ နဂါး

၅။ ေမလ (၄) ရက္ေန႔

၆။ မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳျမင္ေနရတဲ့ မ်က္လံုး

၇။ မင္းက်င္းပမယ့္ ငါ့စ်ာပနကို

မင္းကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ပါ။

၈။ .............................

၉။ တအိအိ.... ကန္႔လန္႔ကာ က်လာပံု



အသည္းကြဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးခံစားလို႔ ရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အပိုင္း - ၆ မွာ တင္ျပပံု (Presentation) အေၾကာင္းဆက္ျပီးေျပာသြားပါ့မယ္။

ေခတ္ေပၚကဗ်ာအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း - ၆

တင္ျပပံု (Presentation) အေၾကာင္းကို ဆက္ရေအာင္။ ကဗ်ာကိုလည္းျပန္ျပီး ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါဦးမယ္။ အထပ္ထပ္ရွိေတာ့ မွတ္မိတာေပါ့ေနာ့။

အဲဒီလို.....

အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက

ဘ၀ဆိုတာ.....

ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းလိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

တကယ္ဆို “ကလီယိုပါထရာ” အေၾကာင္း

မင္းမသိသင့္ခဲ့ဘူးအခ်စ္ရယ္။

ကဗ်ာေရးသူရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ တင္ျပပံုမ်ိဳးကို အသံုးျပဳတတ္ဖို႔ သိပ္အေရးၾကီးပါတယ္။ က်ေနာ္ ဒီကဗ်ာမွာ ဘာေၾကာင့္ ဒီတင္ျပပံုကို သံုးခဲ့တယ္ဆိုတာကို ရွင္းျပပါ့မယ္။

ကဗ်ာထဲက အသည္းကြဲေနတဲ့ေကာင္ေလးဟာ သူဘယ္လို ခံစားေနရတယ္ဆိုတာကို သူ႔ခ်စ္သူသိျပီး သူ႔ကို စာနာေစခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵကတစ္ခု ၊ ရက္စက္တဲ့ ခ်စ္သူကို အျပစ္တင္ခ်င္တဲ့ ေဒါသအႏြမ္းက တစ္ခု ေရာေထြးေန ခဲ့တာပါ။ အဲဒီေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူကို “သူ႔ဘ၀ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနပါျပီ။ မင္းသာမ်က္ႏွာမမ်ားခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ ” လို႔ ႏြမ္းႏြမ္းေမာေမာ တိုင္တည္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ တင္ျပထားတာပါ။ ဒီလို တင္ျပပံုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တျခားတင္ျပပံု တစ္ခု နဲ႔သာဆိုရင္ ေကာင္ေလးရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈေတြကို အျပည့္အ၀ ခံစားလို႔မရဘဲ လမ္းေၾကာင္းလြဲသြားႏိုင္ပါတယ္။ နည္းနည္းေတာ့ ရွင္းၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ႏႈိုင္းယွဥ္ေလ့လာလို႔ရေအာင္လို႔ ေနာက္ထပ္ Presentation တစ္ခုကို ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္။ Presentation အရမ္းေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာကို ဖတ္ျပီးတာနဲ႔ တင္ျပပံုရဲ႕ အေရးပါပံုကို အမ်ားၾကီးနားလည္သြားၾကမွာပါ။

ဆရာ ဥတၱရာေအာင္ရဲ႕ ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။

ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စာေၾကာင္းမ်ား

ငါထိုင္တယ္

ငါေနတယ္

ဒါ့ေၾကာင့္ ငါ႐ွိတယ္

အခန္းထဲ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္၀င္လာတဲ့ငနဲက

ငါ့ေသြးတစ္စက္မွမပါတဲ့အတုိင္း

ငါေလထိုးေပးလို႔ ေဖာင္းလာတဲ့ေဘာလံုး

ငါ့ကို မ်က္စိစပါးေမႊးစူးသလို

ခနဲ႔တဲ့တဲ့ ငါ့ေရွ႕မွာ ေဆာင့္ၾကြားၾကြားလိမ့္လို႔

အခ်ိန္ကို ပန္႔ေကညွပ္ထားတဲ့ ဆံပင္နဲ႔

အိမ္ထမင္းညာစားေနတဲ့ ရွပ္အကၤ်ီ

အသက္က ၀ါးပင္ထိပ္ဖ်ားေရာက္ေနျပီ

ခုထိ ဘယ္္လိုဆူျဖိဳးရမွန္းမသိတဲ့ ဘြတ္ဖိနပ္

အဂၤလိပ္စကားေျပာ ၊ကြန္ပ်ဴတာ ၊ ဟစ္ေဟာ့

ဒီဖြတ္ၾကားေဆးမင္ေၾကာင္နဲ႕မ်ားဒူးနန္႔ျပမေနစမး္ပါနဲ႕ကြာ

မင္းကိုယ္မင္း

ပညာလက္တစ္ဆုပ္စာနဲ႕ ေခတ္ကိုထုဆစ္ေနရတဲ့

လူငယ္ပန္းပုဆရာမ်ား ထင္ေနသလား

ေျပာလိုက္ရင္

ဒီေခတ္ကိုက

ဒီေခတ္ကိုကနဲ႔

ငါပဲ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ ေရွးေဟာင္းရဲတုိက္ၾကီးလိုလို

ငါပဲ ထံုးသုတ္ခံရေတာ့မယ့္ ျခံစည္းရုိုးလိုလို

ငါပဲ အသစ္လဲခံရေတာ့မယ့္ မီတာေဘာက္လိုလို ။ ။



ကဗ်ာဆရာက သူ႔စိတ္ထဲမွာ အားမလို အားမရျဖစ္ေနရတဲ့ သူ႔သားကို ကရုဏာေဒါေသာနဲ႔ အျပစ္တင္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ခပ္ဆတ္ဆတ္ကေလးေရးထားတာကို အလြယ္တကူျမင္ႏိိုင္ပါတယ္။ တင္ျပပံုမွန္ကန္ျပီး အံ၀င္ခြင္က် ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ အဲဒီေနရာမွာသာ “လိမၼာစမ္းပါသားသားေလးရယ္.....ေဖေဖကေလ သားကို.......” အစရွိတဲ့ တင္ျပပံုမ်ိဳးသာ သံုးလိုက္ရင္ စာဖတ္သူရဲ႕ စိတ္ထဲ သိပ္ျပီးစြဲလမ္းမွာမဟုတ္တဲ့အျပင္ ကဗ်ာဆရာက္ိုေတာင္ “ဂ်ီပုန္းေဖေဖၾကီး” လားမသိဘူးလို႔ ထင္ခ်င္ထင္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကဗ်ာရဲ႕ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ တင္ျပပံုဟာ အျပန္အလွန္ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ေနရမယ္လို႔ က်ေနာ္ သတိေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ Presentation အေၾကာင္းကိုလည္း သေဘာေပါက္နားလည္သြားၾကျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ စကားလံုးေရြးခ်ယ္မႈ ၊ နိမိတ္ပံုသေကၤတ ၊ တင္ျပပံု ေကာင္းရင္ေကာင္းသလို ကဗ်ာဟာလည္း “ၾကြ” ေနမွာပါပဲ။ အဲဒီသံုးမ်ိဳးလံုးေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာဟာလည္း Performance (ေဖာ္က်ဴးမႈ အႏုပညာ) ေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္။

ကမၻာၾကီးႏွင့္တူေသာ မိန္းမမ်ား

- အသက္ ၆၀ အရြယ္မိန္းမေတြဟာ `ဆိုက္ေဘးရီးယား´ နဲ႔တူတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာရွိမွန္း လူတိုင္းသိတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ ........ ဘယ္သူကမွ မသြားခ်င္ၾကဘူး။



- အသက္ ၅၀ အရြယ္္မိန္းမေတြကေတာ့ `ဥေရာပ´ နဲ႔တူတယ္။ အားလံုးပ်က္စီးေနလို႔ပဲ။



- အသက္ ၄၀ အရြယ္မိန္းမေတြကိုက်ေတာ့ `အေမရိက´ လို႔သတ္မွတ္ၾကတယ္။ အတတ္ပညာေတြစံုေနျပီေလ။



- အသက္ ၃၀ အရြယ္မိန္းမေတြက်ျပန္ေတာ့ `အိႏၵိယ´ နဲ႔တူျပန္ေရာ။ သူတို႔ဟာ ေႏြးေထြးတယ္ ၊ ရင့္က်က္တယ္ ၊ ျပီးေတာ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္နက္႐ႈိင္းတယ္။



- အသက္ ၂၀ အရြယ္ေကာင္မေလးေတြက `အာဖရိက´ နဲ႔တူတယ္။ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ပဲ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ေသးလို႔တဲ့။



အဲဒီေတာ့ မိန္းမေတြဟာ ကမၻာၾကီးနဲ႔တူတယ္။

ကိုလူလိန္....စုဗူး ႏွင့္ Mr.Brown

မေန႔က (၈.၁.၂၀၀၈) စုဗူးသူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ တရား၀င္ Fan Club ဖြဲ႔စည္းတဲ့ အခမ္းအနားကို သူရႆ၀ါ ေရာက္သြားျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္။ ပထမေတာ့ မသြားေတာ့ဘူးလို႔ စဥ္းစားထားခဲ့ေပမယ့္ မငယ္တို႔က တဖြဖြေခၚေနတာကတေၾကာင္း (အမွန္က လာရမယ္လို႔ ျခိမ္းေျခာက္တာပါ) ၊ သူငယ္ခ်င္းေႏြးေႏြးသဲမြန္က အတင္းဆြဲေခၚသြားတာကတေၾကာင္း မို႔လို႔ ေရာက္သြား ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

ပြဲက်င္းပမယ့္ ဘားလမ္းက ကိုညိဳၾကီးကဖီး (Mr.Brown Cafe ကို သူရႆ၀ါ ျမန္မာမႈျပဳထားတာပါ ဟဲဟဲ)ကိုေရာက္ ေတာ့ ၁၁ နာရီထိုးေတာ့မယ္။ ပထမဆံုးေတြ႔လိုက္ရတာက ကိုလူလိန္ၾကီးပါ။ ေအာက္ထပ္က၀ိုင္းမွာ သူနဲ႔အတူထိုင္ေန ၾကတဲ့သူေတြကို ဘာေတြလိမ္ေနတာလဲေတာ့ မသိဘူး။ အေပၚထပ္မွာ လူစံုသေလာက္ျဖစ္ေနျပီလို႔ သူကေျပာတာေၾကာင့္ သူရႆ၀ါတုိ႔လည္း အေပၚကိုတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေပၚထပ္မွာေတာ့ မငယ္တို႔ေရာ ၊ ကိုေရႊဘုန္းလူတို႔ေရာ လူစံုသေလာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။ မဟီတုိ႔ ၊ ေယာစစ္တို႔ ထပ္ေရာက္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ လူပိုစံုသြားပါတယ္။

၁၁ နာရီခြဲေလာက္မွာ အခမ္းအနားစဖို႔ ျပင္ၾကပါတယ္။ မစခင္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္မိတ္ဆက္ၾက ျပီးေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီရယ္စရာေတြ ေျပာေနခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကိုလူလိန္က Fun Club ဖြဲ႔စည္းရျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အဖြဲ႔ရဲ႕ဦးတည္ခ်က္ေတြကို အက်ယ္တ၀င့္ ကုပ္ကုပ္ကေလး မတ္တပ္ရပ္ျပီး ရွင္းျပပါတယ္။ ျပီးတဲ့ေနာက္ အဖြဲ႔အတြက္ အေရးပါတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ၊ဘ႑ာေရးမႈးစတဲ့ရာထူးေတြကို မဲစနစ္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပျပီး မဲေပးရမယ့္နာမည္စာရင္းစာရြက္ေတြကို တစ္ေယာက္ခ်င္းေ၀ေပးပါတယ္။ သူရႆ၀ါလည္း မဲေပးခံရမယ့္စာရင္းထဲမွာ ကိုယ့္နာမည္မ်ား မေတာ္တဆပါလာေလမလားေပါ့။ ျပဴးျပဲျပီးရွာၾကည့္ ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ စီစဥ္သူေတြရဲ႕ စနစ္တက်ရွိမႈနဲ႔ အမွားအယြင္းကင္းမႈေၾကာင့္ သူရႆ၀ါဆိုတဲ့နာမည္ မေျပာနဲ႔... ငါရႆ၀ါလို႔ေတာင္ ခပ္ဆင္ဆင္ေလးပါမလာရွာပါဘူး။ အဲဒီေတာ့လည္း တျခားထိုက္တန္တဲ့သူေတြကိုပဲ မဲေပးလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အဖြဲ႔ကစီစဥ္ေနတဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူမႈေရးပြဲေတြအတြက္ အဖြဲ႔၀င္ေတြအားလံုး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ မဲေပးတဲ့စာရင္းကို ေၾကျငာေပးပါတယ္။ အဖြဲ႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို စုစုေပါင္း (၁၇) မဲနဲ႔ ကိုလူလိန္ၾကီးက ရ႐ွိသြားပါတယ္။ သူမဲလိမ္တာလား မလိမ္ဘူးလားေတာ့ သူရႆ၀ါလည္း မသိဘူးေပါ့ေနာ္။ ဘ႑ာေရးမွဴးေနရာကိုေတာ့ မငယ္ကရသြားပါတယ္။ အတြင္းေရးမွဴးကေတာ့ ကိုစိုးေဒ၀ဒတ္ျဖစ္သြားျပီး အလုပ္အမႈေဆာင္ရာထူးကိုေတာ့ ၀ိုင္ကရရွိသြားပါတယ္။ သူတို႔ကိုၾကည့္ျပီးေတာ့လည္း သူရႆ၀ါ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီ ၄ ေနရာထဲက ၃ ေနရာဟာ သူရႆ၀ါေပးခဲ့တဲ့မဲအတိုင္း တိုက္ဆိုင္ေနလို႔ပါပဲ။ ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႔တိုက္ဆိုင္သြားလို႔ ၀မ္းသာရတာပါပဲ။

အဲဒီေနာက္ေတာ့ အေကၽြးအေမြးအစီအစဥ္ကိုေက်ာ္ျပီး ေတြ႔ဆံုပြဲေလးကို ေအာင္ျမင္စြာရုပ္သ္ိမ္းလိုက္ၾကလို႔ သူရႆ၀ါတို႔လည္း ဆာဆာနဲ႔ပဲ အိမ္ျပန္လာခဲ့ရပါတယ္။ ပထမအၾကိမ္ေတြ႔ဆံုပြဲေလးမွာ အခက္အခဲမရွိဘဲ ေခ်ာေခ်ာမြတ္မြတ္ေအာင္ျမင္သြားသလို ေနာက္လာမယ့္ အၾကိမ္တိုင္းလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

အဖြဲ႔အေပၚမွာ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ သူရႆ၀ါ အၾကံျပဳခ်င္တာေလးေတြကေတာ့.......

ပထမအခ်က္- ဘ႑ာေရးမွဴးမငယ္အေနနဲ႔ ဆာမူရိုင္းကို လက္ေထာက္ရာထူးေပးျပီးေတာ့ အနားမွာေခၚထားသင့္ တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါမွ အေၾကြးေတာင္းစရာရွိရင္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ အလွဴေငြေကာက္စရာရွိရင္ေသာ္လည္း ေကာင္း ဆာမူရုိင္းရဲ႕ မ်က္ႏွာမာၾကီးကို ေရွ႕မွာထားလိုက္ရင္ အလြယ္တကူရမယ္ထင္လို႔ပါ။

ဒုတိယအခ်က္- မငယ္အနားမွာ မထားသင့္တာကေတာ့ သံေယာဇဥ္ပါ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလးက တဆိတ္ရွိ စားမယ္ေသာက္မယ္ျမိဳခ်မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲစိတ္ကူးေနလို႔ပါပဲ။ ေတာ္ၾကာ မငယ္ပါသူ႔ဓါတ္ကူးသြားရင္ မေတြး၀ံ့စရာေတြျဖစ္ကုန္မွာစိုးလို႔ပါ။

တတိယအခ်က္- ဦးစီးဦးေဆာက္တစ္ဖြဲ႔လံုးကို အၾကံေပးခ်င္တာကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သြားတဲ့ကိုလုူလိန္ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕ My Suboo Home Page မွာ ကိုလူလိန္ၾကီးရဲ႕ပံုကို ခန္႔ခန္႔ၾကီးတင္ေပးထားရင္ေကာင္းမယ္ထင္ ပါေၾကာင္း ေခ်ာက္တြန္း sorry တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ကူးရွင္သို႔..............

ညီမေလး သံေယာဇဥ္ေရ......

ကမၻာအရပ္ရပ္ကလူေတြ အားလံုးလုိလိုပါပဲ။ `ေမြးေန႔´ ဆိုတာကို အထိမ္းအမွတ္တစ္ခုအျဖစ္ တခုတ္တရ လက္ခံထားတတ္ၾကပါတယ္။ အားလံုးဟာလညး္ အဲဒီ အထိမ္းအမွတ္ျပဳေန႔စြဲအေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ `ေမြးေန႔စိတ္ကူး´ ေတြကို ဖန္တီးၾကည့္ေလ့ရွိၾကတာပါပဲ။ ညခ်မ္းအခ်ိန္မွာ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းဥယ်ာဥ္ထဲ က်င္းပခ်င္တဲ့ ေမြးေန႔ပါတီေတြ.... အေဖနဲ႔အေမကို ေက်းဇူးသိတတ္ျခင္းနဲ႔ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးကန္ေတာ့ခ်င္တဲ့ ေမြးေန႔စိတ္ကူးေတြ ရွိၾကမွာပါပဲ။ အဲဒီ စိတ္ကူးေတြထဲမွာမွ `ေမြးေန႔´ ဆိုတဲ့စကားလံုးရဲ႕ ေလးနက္မႈနဲ႔ ေတြးသင့္ေတြးထိုက္တာေတြကို ေတြးဖူးၾကပါသလား။

ညီမေလးေရ.......

မင္းေရာ ခုနကေျပာတာေတြကို ေတြးၾကည့္ခဲ့ဖူးပါသလား။ ေတြးခ်င္လည္းေတြးၾကည့္ဖူးပါလိမ့္မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ အစ္ကိုကေတာ့ ေတြးမိတာေလးေတြကိုပဲ ညီမေလးအတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးပါရေစ။ `ေမြးေန႔´ ဆိုတဲ့စကားလံုးဟာ အခ်ိန္သံုးပါးလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္မႈရွိေနပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြးမိေနတဲ့ `ေမြးေန႔´ ဟာ အတိတ္တုန္းကေမြးေန႔အေၾကာင္းျဖစ္ႏုိင္သလို ပစၥဳပၸန္ကေမြးေန႔ ဒါမွမဟုတ္ အနာဂတ္မွာေရာက္လာမယ့္ ေမြးေန႔အေၾကာင္းလည္း ျဖစ္ေနႏိုင္တာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ `ေမြးေန႔´ မွာက်င္းပခ်င္တဲ့ ပါတီပြဲေတြ ၊ အလွဴဒါနေတြ အားလံုးကိုလည္း အဓိပၸါယ္ရွိရွိ က်င္းပႏုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပါပဲ။ အခု ညီမေလးရဲ႕ (၁၇) ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔မွာ ညီမေလးက်င္းပခဲ့တဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့အလွဴဒါနမ်ိဳးေပါ့။ အဲဒီလိုအလွဴမ်ိဳးကို ညီမေလးက်င္းပခဲ့တာဟာ ညီမေလးအတြက္ေတာ့ တစ္ရက္တည္းပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ညီမေလးရဲ႕ စိတ္သႏၱာန္ထဲက အလွဴပြဲကိုေတာ့ လူေပါင္းမ်ားစြာ မျပီးဆံဳးႏုိင္ေအာင္ တက္ေရာက္ေနၾကမယ္ဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီလိုအလွဴဒါနဟာ ညီမေလးအတြက္လညး္ေတြးတတ္ရင္ အျမဲတမ္းက်င္းပေနမိတဲ့ အလွဴဒါနျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာလည္း ေသခ်ာပါတယ္။ အစ္ကိုေတာင္ ညီမေလးရဲ႕ `ေမြးေန႔ပြဲ´ကို လူကိုယ္တိုင္ မတက္ေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္ အားက်စိတ္ေတြ...အထင္ၾကီးစိတ္ေတြနဲ႔ ေလးေလးနက္နက္ တက္ေရာက္ေနခဲ့တာပါ။

ညီမေလးေရ.......

ဘယ္လိုအေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ကြာ။ ခမ္းခမ္းနားနားမဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ရွိသေလာက္ေလးကိုပဲ အမြန္ျမတ္ဆံုး စိတ္ထားေလးနဲ႔ က်င္းပႏိုင္တဲ့ `ေမြးေန႔ပြဲ´ မ်ိိဳး `ေမြးေန႔ရွင္´မ်ိဳး ျဖစ္ေနႏုိင္ပါေစလို႔ အစ္ကိုနဲ႔ မေႏြးေႏြးနဲ႔က အျမဲဆုေတာင္းေပးေနပါ့မယ္။

ညီမေလးသံေယာဇဥ္ အသက္ (၁၇) ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေရာ သူမ်ားေတြကိုေရာ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တဲ့ လူသားပီသတဲ့မိ္န္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို႔ အစ္ကိုတို႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။



သူရႆ၀ါ ၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္

ေလ့လာၾကသူမ်ား

တခါက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းယဥ္ေက်းမႈကို ေလ့လာတဲ့ သိပၸံပညာရွင္ေတြက စမ္းသပ္မႈတစ္ခု လုပ္ၾကပါတယ္တဲ့။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ လူမ်ိဳးအသီးသီးရဲ႕ ေနထိုင္မႈစနစ္ကို ေလ့လာဖို႔ပါတဲ့။ အဲဒီစမ္းသပ္မႈအတြက္ Sample အျဖစ္ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးရယ္ ၊ အဂၤလိပ္လူမိ်ဳးရယ္ ၊ အေမရိကန္လူမိ်ဳးရယ္ကို ေရြးလိုက္ပါတယ္။ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးထဲက ေယာကၤ်ားေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေရြးလိုက္တယ္။ အဂၤလိပ္နဲ႔ အေမရိကန္အတြက္လည္း အဲဒီလိုပဲ ေရြးခ်ယ္ပါတယ္တဲ့။ ေရြးခ်ယ္ျပီးေတာ့ လူမိ်ဳးတစ္မ်ိဳးစီကို ကြ်န္းတစ္ကၽြန္းဆီမွာ တစ္ႏွစ္ဆီထားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ အေျခအေနဘယ္လိုရွိလည္းဆိုတာကို ေလ့လာေရးအဖြဲ႔က ျပန္သြားၾကည့္ၾကပါတယ္။



ပထမဆံုး ျပင္သစ္လူမ်ိဳးေတြေနတဲ့ ကၽြန္းကိုသြားေလ့လာၾကပါတယ္။ အဲဒီကၽြန္းေပၚေရာက္ေတာ့ သူတို႔ထားခဲ့တဲ့ ေယာကၤ်ားေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အျပင္ ေနာက္ထပ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ ထပ္ေရာက္ေနတာကို ေတြ႔လို္က္ၾကပါသတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔က ေမးတာေပါ့။ ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ထပ္တိုးလာသလဲေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ေယာက္ကေျဖတယ္။

`ဒီလိုပဲ အၾကံအဖန္လုပ္လိုက္တာေပါ့ဗ်။ ခုဆုိ ေယာကၤ်ားေလးႏွစ္ေယာက္ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား အဆင္ေျပလိုက္သလဲ။ အေ၀မတည့္မွာကို မစိုးရိမ္ရေတာ့ဘူး´ တဲ့။



ေနာက္ထပ္ေရာက္သြားတာေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြေနတဲ့ ကၽြန္းကိုပါ။ အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးႏွစ္ေယာက္ ပဲေတြ႔ေတာ့တယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲလုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့

`ဟာဗ်ာ... ဒီမိန္းမ ရႈပ္ကရႈပ္သနဲ႔ .... ဘာမွလည္းအသံုးမက်တာနဲ႔ ေရထဲကန္ခ်လိုက္ျပီ´ တဲ့။



ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အေမရိကန္ေတြကို ထားခဲ့တဲ့ကၽြန္းဆီဆက္သြားၾကတာေပါ့။ အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ သူတို႔ထားခဲ့တဲ့ သံုးေယာက္လံုးရွိပါေသးတယ္။ ေယာကၤ်ားေလးႏွစ္ေယာက္က ေအးေအးေဆးေဆး စစ္တုရင္ထိုင္ထိုးေနၾကတယ္။ မိန္းကေလးကေတာ့ တရႈံ႕ရႈံ႕နဲ႔ ထုိင္ငိုေနရွာပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက အျပည့္နဲ႔ပါတဲ့။ ေလ့လာသူအဖြဲ႔လည္း တအံ့တၾသေမးၾကည့္တာေပါ့။ ဘာေတြျဖစ္ေနၾကတာလဲေပါ့ေလ။ အဲဒီေတာ့ ေယာကၤ်ားေလး ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က ၀င္ေျဖပါတယ္။

`မိန္းကေလးကတစ္ေယာက္တည္း ေယာကၤ်ားေလးကႏွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ဒီေကာင္နဲ႔ နားလည္မႈယူလိုက္တယ္။ တနၤလာ ၊ အဂၤါ ၊ ဗုဒၶဟူး သံုးရက္ဆိုရင္ က်ေနာ္က ဒီမိန္းမရဲ႕ ေယာကၤ်ား ၊ ဟိုေကာင္က လင္ငယ္လုပ္တယ္။ အဲ... ၾကာသာပေတး ၊ ေသာၾကာ ၊ စေနဆိုရင္ေတာ့ ဒီေကာင္က လင္ၾကီး က်ေနာ္က လင္ငယ္´ တဲ့။

ေလ့လာသူအဖြဲ႔လည္း သိခ်င္ေဇာနဲ႔ထပ္ေမးတာေပါ့။ တနဂၤေႏြဆိုရင္ေကာဆိုေတာ့

`တနဂၤေႏြက်ရင္ေတာ့ ဒီေကာင္မကို လင္ငယ္ထားရေကာင္းလားဆိုျပီး ၀ိုင္းရိုက္ၾကတယ္ေလ´

စိတ္ထားတတ္ရင္ ျမတ္တယ္.....

တခါက ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ေတြေနတဲ့ ရြာတစ္ရြာကို ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ေျပာင္းလာပါသတဲ့။ သူက ကက္သလစ္ေတြရဲ႕ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းနားမွာ အိမ္ေဆာက္ျပီးေနတယ္။ အဲဒီမွာ ေသာၾကာေန႔ေရာက္လာေတာ့ ကက္သလစ္ေတြရဲ႕ ဘုရားရွိခိုးပြဲရွိပါတယ္တဲ့။



ကက္သလစ္ေတြက ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ဘုရားရွိခိုးေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီဂ်ဴးလူမ်ိဳးရဲ႕ ေနအိမ္ထဲကေနျပီးေတာ့ အမဲသားေၾကာ္နံ႔က စူးစူး၀ါး၀ါးထြက္လာတယ္တဲ့။ ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ေတြလည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ၾကတာေပါ့။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ကက္သလစ္ေတြက ေသာၾကာေန႔တုိင္း ဘုရားရွိခိုး ၊ အမဲသားမစားပဲ ငါးကိုစားၾကတာကိုး။ သူတို႔ရဲ႕ ဥပုသ္ရက္လို႔ေခၚရမလားပဲ။



အဲလို ဂ်ဴးလူမ်ိဳးရဲ႕ အိမ္ထဲကထြက္လာတဲ့ အမဲသားေၾကာ္နံ႔က သူတို႔ဘာသာေရးေန႔မွာ အေႏွာင့္အယွက္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကက္သလစ္ေတြက ဂ်ဴးလူမ်ိဳးကို သူတို႔ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ဖို႔ စည္းရံုးရေအာင္ဆိုျပီး တိုင္ပင္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးၾကီးဆီသြားျပီးေတာ့ တိုက္တြန္းၾကတယ္။ သူတို႔ဘာသာကို ၀င္ပါဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။



ပထမေတာ့ ဂ်ဴးၾကီးကျငင္းပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရြာခံလူထုရဲ႕ဆႏၵကို လြန္ဆန္ေနလို႔ သူ႔အတြက္ အက်ိဳးမရွိႏုိင္ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားပံုရပါတယ္။ ကက္သလစ္ဘာသာ၀င္ဖို႔ လက္ခံလိုက္တယ္။



အဲလိုနဲ႔ သူ႕ကို ကက္သလစ္ဘာသာထဲသြတ္သြင္းတဲ့ အခမ္းအနားကို က်င္းပမယ့္ရက္ေရာက္လာပါေရာ။ ေခါင္းကိုင္ဘုန္းၾကီးက သူ႔ကိုေျပာတယ္။



`ငါ့သား… ငါ့သားဟာ ဂ်ဴးအျဖစ္နဲ႔ေမြးတယ္။ ဂ်ဴးအျဖစ္နဲ႔ ၾကီးလာတယ္။ ကဲ … ခု ငါ့သားဟာ ကက္သလစ္ျဖစ္ျပီ´



အဲလိုသြတ္သြင္းျပီးေတာ့ သူ႔ကို ဘုန္းၾကီးက သူတို႔ကက္သလစ္ေတြဟာ ေသာၾကာေန႔တိုင္း အမဲသားေရွာင္ျပီးေတာ့ ငါးကိုပဲစားၾကေၾကာင္း အထူးသတိေပးရွင္းျပတယ္။ ဂ်ဴးလည္း ဘုန္းၾကီးရွင္းျပတာကို ေခါင္းေလးတညိတ္ညိတ္နဲ႔ နားေထာင္ျပီးေတာ့ျပန္သြားရွာတယ္။



အဲလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ပတ္ ေသာၾကာေန႔ကို ေရာက္လာျပန္ေရာတဲ့။ ကက္သလစ္ေတြလည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ၀တ္ျပဳလို႔ရျပီဆိုျပီး စိတ္ခ်မ္းသာေနၾကတာေပါ့။ သိပ္မၾကာပါဘူး။ ဂ်ဴးအိမ္ထဲက အရင္လိုပဲ အမဲသားေၾကာ္နံ႔က ေထာင္းခနဲထြက္လာျပန္ေရာတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ရြာသားေတြေရာ ၊ ဘုန္းၾကီးေရာ ဂ်ဴးရဲ႕အိမ္ဘက္ကို ထြက္လာၾကတာေပါ့။ ဂ်ဴးကို တားျမစ္ဖို႔ေလ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ မေအာင္ျမင္လိုက္ပါဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဂ်ဴးက အမဲသားေၾကာ္ကို ဒယ္အိုးေပၚမွာ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ ေယာင္းမနဲ႔ေမႊျပီးေတာ့ ေအာ္ေနတာကိုး။



`မင္းဟာ ႏြားအျဖစ္နဲ႔ေမြးတယ္ ႏြားအျဖစ္နဲ႔ၾကီးလာတယ္ ကဲ… ခု မင္းငါးျဖစ္ျပီ´

ေကာင္မေလး... အတြက္........

ေကာင္မေလးရယ္….

ငါ့ကို ရင္တုန္ေအာင္နင္လုပ္တယ္။ ငါ့ကို အိပ္လုိ႔မေပ်ာ္ေအာင္ နင္လုပ္တယ္။ ျဖတ္ေတာက္လို႔မရႏိုင္တဲ့ တြယ္ျငိမႈမ်ုိဳးေတြလည္း နင္ေပးတယ္။ နင္ဟာ ငါ့အတြက္ ကဖင္းန္ဓါတ္တစ္မ်ိဳးပဲေကာင္မေလးရယ္။ နင့္အေၾကာင္းေတြးမိတဲ့ညတိုင္း ငါ့မ်က္လံုးေတြဟာ ၾကယ္ပြင့္ေတြလိုပဲ ျဖာယွက္လင္းရီ ေနခဲ့တာပါကြယ္။ ငါေလ.. ဘယ္လိုေျဖရွင္းခ်က္မ်ိဳးမွ မေပးႏိုင္တဲ့ ရာဇ၀တ္သားတစ္ေယာက္လို ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ မသိလိုက္တဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႔ နင့္ရင္ထဲကို တိတ္တိတ္ကေလး တိုး၀င္ေနခဲ့မိတာပါ။



ေကာင္မေလးရယ္….

နင့္ရဲ႕ၾသခ်ိဳခ်ိဳအသံေလးေတြထဲမွာ… နင့္ရဲ႕ မ်က္ေမွာင္ကုပ္ထားတဲ့ မ်က္ခြံတြန္႔တြန္႔ေလးထဲမွာ… ငါရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ဘယ္အခ်ိန္ကမ်ား ငါသိုေလွာင္ထားခ်င္ခဲ့မိသလဲမသိဘူးကြာ။ အဲဒါကို ငါသိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါ့ကိုယ္ငါလည္း ယံုၾကည္ေပးလို႔မရဘူး။



ေကာင္မေလးရယ္….

နင္ဟာငါ့အတြက္ေတာ့ ခ်မ္းျဖဴေအးျမတဲ့ ေဆာင္းဦးေပါက္ေလးတစ္ခုပါ။ နင့္ရယ္ျမွဴသံေလးေတြဆိုတာကလည္း ငါ့ဘ၀အတြက္ မျပီးဆံုးႏိုင္တဲ့ ႏွင္းမႈံေလးေတြလိုပါပဲ။ တဖြဲဖြဲ…..ေပါ့။ နင့္ကိုျမင္ေနရရင္ င့ါစိတ္ေတြကအစ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးေနၾကတာေလ။ နင့္နားကထြက္ခြာျပီး ျပန္ရေတာ့မယ့္အခ်ိန္ေတြမွာ ငါကိုယ္တိုင္လည္း အံု႔မႈိုင္းညစ္ညဴးမိတာပဲ။



ေကာင္မေလးရယ္…..

ငါအခု ေရးခ်ေနမိတာေတြကို နင္ဖတ္မိရင္ေတာင္မွ ငါနင့္ကိုရည္ရြယ္ထားတဲ့ ရင္ဖြင့္သံေတြဆုိတာ နင္သတိထားမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ငါက နင့္ကို တိုးတိုးေလး ခ်စ္ေနရုံနဲ႔ ေက်နပ္ေနခဲ့မိတာေလ။ နင့္နာမည္တပ္မထားတဲ့ နင့္အေၾကာင္းစာသားေတြကို နင္ဖတ္မိရင္ ငါ့ကို သနားေနမလား။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါ့အခ်စ္ေတြဟာ ငါ့စိတ္ကူးသက္သက္ေတြသာ ျဖစ္ေနဦးမယ္ဆုိတာေသခ်ာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေကာင္မေလးရယ္…… နင္ဟာငါ့အတြက္ လွမ္းၾကည့္ေနဖို႔ေလာက္ပဲ ငါတတ္ႏိုင္တဲ့ ေကာင္းကင္ျပာျပာေလးပါကြယ္။

နတ္သမီးအရိပ္ထဲ တိုး၀င္မရတဲ့ ၾကယ္

ၾကယ္ေတြလိုလင္းတဲ့ စိတ္ကူးအစံုနဲ႔ နင့္ရင္ခြင္ထဲငါ ျဖာဆင္းၾကည့္တယ္။ ေအးျမလိုက္တာကြယ္။ ငါက နင့္လက္ကေလးကို ျမဲျမဲ၀င့္၀င့္တြဲျပီး ဘယ္ေတာ့မွမဆံုးတဲ့ လမ္းေလးထဲမွာ လွမ္းေလွ်ာက္ေနခ်င္တာ။ ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ေပးထားမိတဲ့ နာမည္ေလးတစ္ခုဟာ ငါ့ရင္ထဲလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ျမည္ဟည္းေနေလရဲ႕။



`အျဖဴေရာင္ နတ္သမီးေလး´



`ငါ့ရဲ႕ အျဖဴေရာင္နတ္သမီးေလး´



နင္မသိႏိုင္တဲ့ ငါလည္း ထုတ္ေျပာျဖစ္မွာမဟုတ္တဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြအကုန္လံုးကို အဲဒီနာမည္ျဖဴျဖဴေလးထဲမွာ ငါတယုတယ သိမ္းထားခဲ့တာပါ။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အဲဒီနာမည္ေလးကို တဘ၀လံုးစာ အျပည့္အေမာက္ေရးခ်ခ်င္မိတာေလ။ ငါ့ရဲ႕ အျဖဴေရာင္နတ္သမီးကဗ်ာေတြ ဆိုတာကလည္း ငါ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ မကုန္ဆံုးႏိုင္တဲ့ စကားလံုးေမွ်ာ္စင္ေတြပါပဲ။ အဲဒီေမွ်ာ္စင္ေပၚကေန နင့္ကို လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနမိတာကလည္း ငါ့အတြက္ ခ်ိဳျမရွတတဲ့ မိုက္မဲမႈတစ္ခုျဖစ္တယ္။



ခ်စ္တယ္…. ။ခ်စ္မိတယ္… ။ ခ်စ္ေနခဲ့မိပါတယ္ ႏွင္းပြင့္အိပ္မက္ပ်ိဳေလးရယ္…….



ငါ့ေသြးသားေတြထဲ လွည့္ပတ္ကခုန္ေနတဲ့ နင့္ပံုရိပ္ေတြကိုလည္း ငါယူေဆာင္သြားလို႔မရဘူးဆိုတာ ေၾကကြဲရူးရင့္စြာပဲ ငါလက္ခံထားခဲ့ရတာပါ။ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ေယာက္မွာေရာ… ဆိတ္သုဥ္းေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အပဲ့အက်ိဳးေတြအတြက္ မ်က္ရည္တစ္ေပါက္ေလာက္ က်ခြင့္မရွိႏုိင္ဘူးတဲ့လား။ ငါ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးထားမိတယ္။



ခရီးျပင္းႏွင္ခဲ့တာပဲေလ…..

ဒါေပမယ့္

ျမိဳ႕ရိုးတံခါးကိုက မႈန္ပ်ပ်သာျမင္ေနရ….



တုိလ်ားတဲ့ကဗ်ာေလးေပမယ့္ ငါ့အတြက္ေတာ့ ရွည္ႏြယ္လြန္းတဲ့ ကႏၱာရတစ္ခုလိုပါပဲ။ ေမာတယ္….. ရင္ေတြပူတယ္…. အဆံုးမရွိတဲ့ ေျခာက္အက္အက္ျမင္ကြင္းအားလံုးဟာ ငါ့အရံႈးေတြခ်ည္း…။ ငါဘယ္ကိုမ်ား အကူအညီေတာင္းရပါ့မလဲကြယ္။ ငါ့ဒိုင္ယာရီထဲမွာလည္း ျမင္မေကာင္းတဲ့ စာေၾကာင္းေတြအျပည့္။ အတိတ္ကဆုေတာင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား မေကာင္းခဲ့လို႔လဲကြယ္။



ငါက နင္ခရီးတစ္ေထာက္နားရာ ဇရပ္ကေလးတစ္ခုျဖစ္ခ်င္တယ္။ နင္အေမာေျပ ခပ္ေသာက္ဖို႔ ၾကည္စိမ့္တဲ့ ေရစက္ေလးတစ္ေပါက္ျဖစ္ခ်င္တယ္။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ငါက မင္းအတြက္ လြဲမွားေနတဲ့ နံရိုးတစ္ေခ်ာင္း… မင္းခုတ္ေမာင္းလာလို႔မရတဲ့ ဘူတာရံုေဟာင္း…. ငါ့အတြက္ ဘာကိုမ်ား ေတာက္ပတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ တစ္ခါေလာက္ ၾကည့္ခြင့္ရႏုိင္မလဲ။ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္ နင့္အနားမွာ ခဏေလာက္ထုိင္ျပီး နင့္မ်က္ႏွာေလးကို ေဆြးေဆြးျမျမ ၾကည့္ေနခ်င္တာပါ နတ္သမီးရယ္။ ဒီထက္ဘာမွ ပိုမလိုခ်င္တာ ေသခ်ာပါတယ္။



`ေကာင္မေလး´



`အျဖဴေရာင္နတ္သမီး´



`ႏွင္းပြင့္နတ္သမီးေလး´



အဲဒီလို ခ်စ္ျမတ္လင္းပြင့္စြာ ေခၚလိုက္တိုင္း ငါ့ကို ျပံဳးၾကည့္ေနတတ္တဲ့ နင့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာေလးေတြကိုလည္း ငါ့အိပ္မက္ေတြထဲမွာပဲ တမ္းတခြင့္ရခဲ့တယ္။ ငါေလ… မိုက္ရူးလိုက္တာ။ နင့္ကိုေပးထားတဲ့ နာမည္ေလးေတြအားလံုး နင့္ေရွ႕ေရာက္ရင္ ငါဘာလို႔ေခၚခြင့္မရွိခဲ့တာလဲ။ တစ္ေခါက္ေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ နားေထာင္ၾကည့္ပါလားကြယ္။ နင္ၾကိဳက္တဲ့ ဘယ္လိုသံစဥ္စာသားေတြထက္မဆို ငါ့ေခၚျငီးသံဟာ နင့္အတြက္ နား၀င္ခ်ိဳေနမယ္ဆိုတာ ယံုပါ။

ငါဘယ္ေလာက္ပဲ နင့္ခ်စ္ျခင္းကို ေမွ်ာ္ေငးမိေနပါေစဦး။ နင့္ မသိစိတ္ကေတာင္ ငါ့ကို သတိျပဳမိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္လည္း ငါ့ဆုေတာင္းေတြကိုေတာ့ နင္ၾကားေစခ်င္ေသးတယ္။



နင့္မ်က္နက္၀န္းေတြထဲမွာ ငါ့ကို ခဏေလာက္ ဧည့္၀တ္ျပဳေပးပါ……….



နင့္စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳေလးထဲမွာ ငါ့ပံုရိပ္ကို ျမွဳပ္ႏွံၾကည့္ပါ………



ေနာက္ဆံုး…… နင့္နားကို ရစ္၀ဲလာတဲ့ဒုကၡေတြကို ေမာင္းထုတ္တဲ့အခါ ငါ့နာမည္ကို မယံုမရဲေလး ခပ္ဖြဖြရြတ္ၾကည့္ေပးပါ……



တေန႔ေန႔ေပါ့ ေကာင္မေလးရယ္။ `နင့္ကို ငါခ်စ္တယ္´လို႔ ငါေျပာလိုက္တဲ့အခါ ရွက္၀ါးနီျမန္းသြားမယ့္ နင့္ပါးျပင္ေလးကို ငါေငးၾကည့္ခြင့္ရခ်င္ပါေသးတယ္။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ ……. ငါေပးထားတဲ့ နာမည္၀ွက္ကေလးေတြကိုပဲ နင္္အမွတ္နဲ႔ ငါဖြင့္ဖြင့္ၾကည့္ေနရဦးမယ္။ နင့္ကို လြမ္းမက္၀ဲလည္မိတဲ့ ညေတြထဲမွာေပါ့။



နင့္နာမည္ေလးကိုပဲ တိုးဖြဖြေလး ရြတ္ဆိုေနပါရေစ…….



ခ်စ္ေနမိတယ္ ….. `…………..´ ရယ္…. ။

ေအာင္မွတ္မရတဲ့ စာစီစာကံုး

နိဒါန္း

တခါတေလ ေနပူထဲ.....

တခါတေလ မိုးေရထဲ......

တခါတေလက်ေတာ့လည္း

ဖုန္ထဲသဲထဲ.....

`အၾကမ္းခံတယ္´ဆိုတဲ့ ေခၽြးသိပ္စကားနဲ႔

မခၽြတ္တမ္း၀တ္ၾက။

သူကလည္း

ပိုင္ရွင္ရဲ႕အလွ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ ၾကြား၀ါဖို႔

မျငဴမစူ အသံုးေတာ္ခံရွာရဲ႕။



စာကိုယ္

ၾကာလာေတာ့လည္း........

ၾကာလာေတာ့လည္းကြယ္......



နိဂံုး

ဖာေထးရာမ်ားနဲ႔ အေရာင္လြင့္သြားတဲ့

ဂ်င္းေဘာင္းဘီေလးခမ်ာေတာ့

သူ႔ဘ၀သူ စိတ္မနာခဲ့ရွာပါဘူး။ ။



သူရႆ၀ါ

အေဖဖတ္ေစခ်င္တဲ့ကဗ်ာ

သားလုပ္သူက

သူေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတားေတြလို

ခိုင္ခိုင္မတ္မတ္မရွိခဲ့တာကိုေတြးရင္း

အေဖ့ရဲ႕စိတ္ဓါတ္ေတြ ယိုင္နဲ႔ေနခဲ့တာ

သားသိပါတယ္အေဖ......



အေဖ့ဒိုင္ယာရီထဲက

`သား´ဆိုတဲ့ စာလံုးေပါင္းေတြ

တစ္ရက္မွ မေကာင္းခဲ့တာကိုလည္း

သားသိပါတယ္အေဖ.......



ပံုျပင္ထဲက `ပုရြတ္ဆိတ္´လို

သားကိုျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့ေပမယ့္

အသည္းကြဲေနတဲ့ ႏွံေကာင္

ဂစ္တာတေဒါင္ေဒါင္ ႏွံေကာင္ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ဘဲ

အေဖ့ေရွ႕က ျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္ေနခဲ့မိတာ...........



အေဖၿငိွမ္းသတ္ေနတဲ့ၾကားကပဲ

ပူပူေလာင္ေလာင္ မီးလွ်ံေတြထဲ

အတင္းတိုး၀င္ေနခဲ့မိတာ

သားက `ဖလံေကာင္´ပါအေဖ.......



`မီးျပတိုက္´ျဖစ္ဖို႔ အေဖေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့သားက

`မီးေတာင္´အျဖစ္နဲ႔

ေခ်ာ္ရည္ပူပူေတြပဲ အေဖ့ရင္ထဲထည့္ေပးေနခဲ့မိတာ

သားက `ပလိုင္းေပါက္´ပါအေဖ........



သားဖြင့္ေနမိခဲ့တဲ့ အလင္းမဲ့ျပတင္းေတြကို

ကိုယ္ထူကိုယ္ထျပန္ပိတ္ႏုိင္ေအာင္

အေဖ့အင္အားေတြ လွမ္းကူေပးခဲ့တာကိုလည္း

သားသိပါတယ္အေဖ........



ဒီကဗ်ာထဲကေန....

သားျပန္ဖို႔ေနတဲ့ ေျမဆိုးေျမရိုင္းအတိတ္ေတြ

သားဖာေထးေနတဲ့ ပလိုင္းေပါက္စိတ္ကူးေတြကို

အေဖျမင္တဲ့အခါ

သားကို ... ေက်ေက်နပ္နပ္ျပံဳးၾကည့္ေနလိမ့္မယ္ဆိုတာကိုလည္း

သား.. သိေနပါတယ္အေဖ.........

ႏႈတ္ဆက္ေတး

ငါ့မ်က္လံုးလမ္းေၾကာင္းအလႊဲက

မင္းမ်က္ႏွာေလးနဲ႔အေ၀း

ေငးေငးရီရီ…..

အျပင္မွာ မိုးေတြ အံု႔မႈိုင္းညိဳလႊမ္းေနသလား။

ႏွင္းေတြ ဆုပ္ဆုပ္ခဲခဲက်ဆင္းေနသလား။

ေ၀၀ါးတဲ့မ်က္လံုးအိမ္က

ဘာကိုမွလည္း သဲသဲကြဲကဲြ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘူးကြယ္….

ျပတင္းေဘာင္ေလးရဲ႕ ဆြံ႕အမႈအေပၚ

ငါ့၀မ္းနည္းျခင္းဟာ ေၾကေၾကကြဲကြဲမွီေထာက္လို႔

ခ်ိနဲ႔ျပိဳလဲစြာေပါ့။

မင္းပါးျပင္က ပါးကြက္ၾကားၾကားေလး…..

ခ်ိဳၾသလင္းရွတဲ့ မင္းရယ္သံေလး……

ၾကိဳးျပတ္သြားတဲ့ စကၠဴစြန္တစ္ေကာင္လိုျဖစ္ခဲ့။

ငါ့ကို စူးစူးစိုက္စုိက္မၾကည့္ပါနဲ႔ေတာ့…..

တြယ္တြယ္ယွက္ယွက္မၾကည့္ပါနဲ႔ေတာ့….

မင္း မျမင္ခ်င္ပါနဲ႔ေတာ့ကြယ္။

ငါ့မ်က္လံုးေတြ လႊဲပစ္လိုက္တာက

မင္းမ်က္ႏွာေလးနဲ႔ခပ္ေ၀းေ၀း…..

နင့္နင့္ေဆြးေဆြး…..ေငး…ရီ…..

ေဆာင္းရာသီ ေနာက္ဆံုးအဂၤါေန႔ေလး

ႏွင္းပြင့္ေတြ ေဖြးေဖြးထေအာင္ ေျခြခ်လည္း

ငါ့ရဲ႕ေဆာင္းဟာ အခုထိ မေအးခ်မ္းႏိုင္ေသး။

ငါလြမ္းေနမိတာ ဘာလဲ....

သူ႔ရဲ႕ ႏွစ္လိုဖြယ္အျပံဳးလား

ႏႈတ္ခမ္းစူစူေလးလား ဒါမွမဟုတ္

ရိုးပံုရိုးလက္နဲ႔ မ်က္ႏွာ၀ုိင္းေလးလား.... မေသခ်ာဘူး

ခံစားခ်က္ရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာေနာက္

စကားလံုးေတြက အလိုလိုလိုက္ေနမိ

ငါ့ကို ျပဳစားထားတာ နင္ပဲေလ။

အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ ညေနခင္း

တယ္လီဖုန္းနံပါတ္တစ္ခု

ဒိုင္ယာရီစာအုပ္အျပာေလး

ျပီးေတာ့ ... မိုးသည္းတဲ့ေန႔တစ္ေန့

အဲဒါ ငါေရးတဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာပဲ

အဲဒါ ငါမက္တဲ့ အိပ္မက္ပဲ။

မိုးျပာေရာင္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္

စိတ္ကူးမွာ သြန္းဆစ္ေနခဲ့ .......

နာမည္ကိုေတာ့ ......

ေဆာင္းရာသီ ေနာက္ဆံုးအဂၤါေန႔ေလးလို႔ ငါေပးျဖစ္လိမ့္မယ္။ ။

အန္တီ ဗိုင္းရပ္စ္ (Anti Virus)

ငါ့လမ္းငါသြားေနတာပါကြယ္

စူးနက္နက္မ်က္လံုးေတြနဲ႔

ငံု႔ငံု႔မၾကည့္ၾကပါနဲ႔…….

တြယ္မွီခိုဆြဲလိုက္ေတာ့ေရာ

လိုရာမေရာက္ႏိုင္ဘူးတဲ့လား

သြားစမ္းပါ။

မင္းတို႔၀တ္ရုံထူထူေတြ ခြာခ်ပစ္လိုက္

ငါ့အေရျပားလို ခပ္ညိဳညိဳပါပဲ….

ဘုရားေပးတဲ့ ဆုလာဘ္ေလာက္နဲ႔ေတာ့

ေငါ့ေငါ့ေမာ့ေမာ့…….

ေျခဖ်ားေထာက္မေနခ်င္စမ္းနဲ႔

ရရာလက္နက္ဆြဲကိုင္..

ျပိဳင္ၾကစတမ္းလို႔ ေျပာၾကည့္လိုက္ေလ….

……………………………

မင္းတို႔ ငါ့ေလာက္ လက္ျပင္ကုန္းသလား

မင္းတို႔ငါ့ေလာက္ အအိပ္မက္သလား

မင္းတုိ႔ငါ့ေလာက္…….

မင္းတုိ႔ငါ့ေလာက္……

ကိုယ့္နာမည္ကုိယ္ စာလံုးေပါင္းၾကပါကြာ…

ငါ့ေကာ္ဖၤီခြက္နဲ႔ငါ ခါးသက္တာ မင္းတို႔ကဲ့ရဲ႕စရာမလိုဘူးေလ

မ်က္လံုးဖြင့္ထားရတာရွက္လို႔

မ်က္လံုးမွိတ္ျပီး ငါေနမယ္……

ငါလိုရာခရီးကိုသြားခ်င္လို႔

ေ၀းေ၀းကပဲ ကဲ့ရဲ႕ျမည္တင္း ၾကပါလားကြယ္…..။

အေလအလြင့္

ေတာက္ပစြာ လင္းလက္ဖို႔

မြတ္သိပ္ညိဳရင့္စြာ ေတာင့္တခဲ့

မျပည့္စံုေသးေသာဆုေတာင္းမ်ား

ျငိမ္သက္စြာ အိပ္စက္ေနတယ္။

အလြမ္းနဲ႔ရက္ေဖာက္တဲ့ၾကိဳးဟာ

အခ်စ္ကလြဲျပီး တျခားမျဖစ္ႏုိင္ဘူး။

ပိုမို..အေရးၾကီးတဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားမ်ားက

ေခါင္းေပၚကေန ေက်ာ္ခြသြား....

ေလလြင့္ေနတဲ့ စိတ္ကူးအေၾကြေတြ....

အေမွာင္ထုထဲ...... ေ၀၀ါးခဲ့

..........................

.....ျပန္လာခြင့္ မရွိခဲ့ဘူး။ ။

ညေန

ဓါးသြားလိုစူးျမတဲ့စကားဟာ

ရင္ကို... ထုတ္ခ်င္းခတ္ျဖတ္သြား



ေနညိဳရီေအာက္က ဆြတ္ပ်ံ႕တဲ့အေတြးမွာ

ေသြးေတြ...တစက္ျပီးတစက္က်ခဲ့

အခင္းျဖစ္ျခင္းဟာ ကဗ်ာမဆန္ဘူး။



အံ့ၾသျခင္းနဲ႔ ရပ္တန္႔သြားတဲ့

အသက္ရွဴစနစ္မွာ...

ခံျပင္းမႈေတြ ညိွဳးငယ္စိတ္ေတြ...

ပါေကာင္းပါမယ္။



၀တၳဳမဟုတ္တဲ့ အခန္းစဥ္ ၁၃ မွာ

မနက္ျဖန္ကို ၾကိဳေတြးလို႔မရဘူး။

ျဂိဳဟ္ပဲ့

ဘ၀ၾကီးကိုက ကာရန္လြဲေနခဲ့တာပါ။

မိုးနည္းရပ္၀န္းမွာ

ျဖစ္ကတတ္ဆန္း အသံ၀င္ခဲ့ရတာလည္း

ခ်စ္သူ႔အလိုေတာ္အတိုင္း........

ေလ်ာ့ရဲရဲအခ်စ္ကုိ အရက္ျပန္အတင္းသိပ္ျပီး

အနာက်က္ေစခဲ့တာလည္း

ခ်စ္သူ႔အလိုေတာ္အတိုင္း..........

`ဇူးလူး´နတ္မင္းေရ

ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ကိုယ္တျခမ္း

၀င္ေပါက္မွားသြားတယ္။

အခုေတာ့

ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းတဲ့ နံရိုးတစ္ေခ်ာင္း

မာယာမ်ားလြန္းတာကိုလည္း ယံုျပီ။

အရွက္နည္းလိုက္ပံုမ်ား

ဘ၀မွာ ကိုယ္တျခမ္းပဲ့နဲ႔သြားလာေနခဲ့တာ

ဒီခႏၶာၾကီး မီးမသင့္မခ်င္း.............

အပယ္ခံ

ေဆာင္းနဲ႔ႏွင္းဟာ

ေႏြဦးမွာ ခြဲခြာရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး

ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းေလာက္ေတာင္ ေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး။

မ်က္စိေအာက္မွာတင္

ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ က်ိိဳးက်သြားတဲ့ ပန္းခင္းေလးရယ္......

ငါတို႔ၾကားက

ေသြးပ်က္စရာေကာင္းတဲ့

သုသာန္တစျပင္လို ျငိမ္သက္မႈမိ်ဳးရယ္........

အဲဒါေတြက

ေရးေနက် အလြမ္းကဗ်ာထဲ

မျဖစ္မေနထည့္သြင္းရမယ့္

နိမိတ္ပံုဆိုတာမ်ိုဳးလည္း ေျပာမထြက္ခဲ့ျပန္ဘူး။

ငါမွတ္မိတာက

စကားလံုးေတြပါရံုနဲ႔ ကဗ်ာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ မင္းရဲ႕စကား

က်ိိဳးက်သြားတဲ့ပန္းခင္းေလးဟာ

ေႏြဦးကိုအေရာက္မွာပဲ သုသာန္တစ္ခုလို ုျငိမ္သက္သြား

ငါဟာ......

မင္းဖတ္ခ်င္တဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မျဖစ္ခဲ့ပါလားကြယ္။ ။

ခ်စ္သူဖတ္ဖို႔ေရးတဲ့ကဗ်ာ

အခ်စ္ကို

မြတ္သိပ္တဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ထုပ္ပိုး

ဆူးပံုအထပ္ထပ္ကိုျဖတ္နင္းဖို႔

ယံုၾကည္ျခင္းျပယုဂ္ဟာ`ခ်စ္သူ´ပဲ။



တမင္စူထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတစံုရယ္

မ်က္ႏွာျပင္ေပၚက သနပ္ခါးနဲ႔ေလးရယ္က

အျမဲမက္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္ပဲ။



မိုးေကာင္းမွတ္တိုင္နဲ႔

လမ္း ၅၀ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က

ေစာင့္စားျခင္းရဲ႕ နိမိတ္ပံုပဲ။



ဘယ္လိုေျပာရမလဲ.......

အေရးတၾကီးသြားရမယ့္ခရီးအတြက္

ေနာက္က်ေနတဲ့ရထားကိုေစာင့္ရသလိုမ်ိဳး

မခ်င့္မရဲႏုိင္လွတယ္။



က်ေနာ့္ ကဗ်ာေတြကို နားမလည္တဲ႔

`ခ်စ္သူ´ေရ......

က်ေနာ့္ကို တစ္ပို္ဒ္ခ်င္းဖတ္ပါ။

တစ္ေၾကာင္းခ်င္းဘာသာျပန္ပါ။



ရွင္းရွင္းေျပာရရင္

`က်ေနာ့္ကဗ်ာ´ကို

ျမန္ျမန္နားလည္ပါကြယ္။

A ကိုက္ေနတဲ့ေကာင္

ေဘးစိပ္ထားတဲ့ ဖဲတစ္ခ်ပ္ကို

ရႈံးမလား ႏိုင္မလား

ရိုက္မခ်ရဲေသးတဲ့ေကာင္ပါ။

မင္းရွိေနတဲ့ေက်ာင္း၀င္းထဲ

ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ ေဖ်ာက္မပစ္ႏုိင္တာလည္း မွန္ရဲ႕။

ေဘာင္ခတ္မထားတဲ့ ရင္ဘတ္ျပပြဲေလး

မင္းေရွ႕မွာ ခင္းက်င္းထားခ်င္တာေလ။

တစ္ခါတစ္ခါလည္း ဖြင့္မေျပာရဲေသးတဲ့ သတၱိကို

မုန္းမုန္းတီးတီး သတ္ေနမိတယ္။

ခမ္းခမ္းနားနားပ်ံသန္းပစ္ခ်င္တာေတာင္

အေတာင္က်ိဳး၏မွာ ေၾကာက္တဲ့ဘ၀

ေက်ေက်နပ္နပ္ အရႈံးခံဖို႔က်ေတာ့လည္း

တပ္မက္လြမ္းေမာျခင္းက ထြက္စာမတင္ဘူး။

ခ်စ္တဲ့ ကာတြန္းမေလးေရ......

မင္းႏွလံုးသားနဲ႔ ငါ့ႏွလံုးသားက အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္ျပီး

မင္းစိတ္ကူးနဲ႔ ငါ့စိတ္ကူးက ဖုန္းနံပါတ္တူရင္

သိပ္ေကာင္းမွာပဲကြာ......

လြတ္က်သြားေသာ.......

သူ ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ေျပာတဲ့ညက

ငါငိုတယ္။

ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္မွာ

ဘယ္လို၀ဋ္ေၾကြးေၾကာင့္မ်ား

ငါတုိ႔ရဲ႕အမည္စာရင္း

ထိပ္ဆံုးကျဖစ္ခဲ့ပါသလဲ။

သူေၾကေၾကကြဲကြဲေျပာတဲ့ညက

ငါငိုတယ္။

အဆိပ္သင့္စကားလံုးေတြ

ပိုးစုိးပက္စက္ အႏိုင္ယူၾကတဲ့ေန႔မွာ

ဘယ္လို ၀တ္စားဆင္ယင္မႈေၾကာင့္မ်ား

ငါတို႔ ရွက္ရြံ႕ေနခဲ့ၾကပါသလဲ။

သူ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ညက

ငါငိုတယ္။

ေအာင္ပြဲခံနတ္ဆိုးေတြ

ငါတို႔ကို ၀ါးျမိဳလွီးျဖတ္

ေအာင္ေသေအာင္သားစားတဲပြဲမွာ

ဘယ္လိုေသတမ္းစာေၾကာင့္မ်ား

ငါတို႔ အိေျႏၵရရ သံု႔ပန္းအျဖစ္ခံခဲ့ၾကပါသလဲ။

ငါ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစကၠန္႔ေတြအတြက္

ေနာက္ဆံုးမ်က္ေတာင္တစ္ခတ္အတြက္

ေနာက္ဆံုးမ်က္ရည္အတြက္

ငါ့ကိုယ္ငါ အေလာင္ျမိဳက္ခံတဲ့ညမွာ........

ငါ့ကိုယ္ငါ အေမွာင္မိုက္ခံတဲ့ဘ၀မွာ..........

ဘယ္လိုၾကီးျမတ္မႈမ်ိဳးကိုမွ

ငါ.... မီးတစ္တို႔ မေပးႏိုင္ဘူး။ ။

ေဘးထြက္ပစၥည္း

က်ိန္စာေတြေၾကာင့္လား...........

ကံစီမံရာေၾကာင့္လား............

မေသခ်ာလွဘူး။

ရင္ေငြ႔ႏွစ္စံုထိစပ္ခြင့္ဟာ

မဟာတံတိုင္းျခားသလို......ေ၀း

သနပ္ခါးနံ႔အေၾကာင္း

ေကာင္းေကာင္းသိတဲ့အနမ္းေတြ

လက္ဖ၀ါးႏွစ္စံု အျပန္အလွန္သင္ယူေနတဲ့

ဘာသာေဗဒေတြ

ေသြးပ်က္စြာေသသြား.....

နာက်ည္းစရာမပါတဲ့ လြမ္းဆြတ္ေနမႈမွာ

သုညဒီဂရီေအာက္ေရာက္ေနတဲ့

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အစအနေတြရွိမယ္။

ျပဒါးတုိင္မလုိေတာ့တဲ့ စိတ္က်ေရာဂါေတြရွိမယ္။

ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ခြင့္မရတဲ့ဘ၀မွာ

ၾကံရာမရတဲ့အဆံုး

ဒုကၡိတရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႔

ကဗ်ာေတြပဲ ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ေရးေနမိေတာ့တယ္။ ။

အင္တာနက္ကဗ်ာ

စုဗူးထဲက post တစ္ပုဒ္လိုပဲ

မင္းက Hit ေတြ ခပ္မ်ားမ်ားရွိတဲ့ မိန္းကေလး

Inbox ထဲက

မင္းအရိပ္အေငြ႔ေလးကို ၾကည့္ဖို႔ေတာင္

ငါ့မွာ passord ရွာမရ.......

မင္းခ်န္ထားခဲ့တဲ့ Voice Mail မွာလည္း

နာလိုခံခက္စရာ အသံလိႈင္းေတြခ်ည္း

မင္းခ်စ္ျခင္းေတြထားတဲ့ Site ထဲ

ငါ Sign Up လုပ္ၾကည့္လို႔မရဘူး။
ငါ့ကို Download လုပ္ၾကည့္ပါ.......

ငါ့ကို Setting ခ်ိန္းေပးပါ........

ငါ့ကို Proxy ေျပာင္းေပးပါ........

အဲလို ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ေျပာတာေတာင္

မင္းခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္

ငါ့မွာ Connection ကတက္မလာေတာ့ဘူး။ ။

၀င္ကစြပ္ကဗ်ာ

ငါက.... ပင္က်ရြက္ေၾကြ

ေႏြ....တစ္ကမၻာထဲမွာ

သာယာနာေပ်ာ္မႈ ေ၀းမဲ့

ယဲ့ယဲ့ေလးေတာင္ ျပံဳးၾကည့္လို႔မရဘူး။



ငါကျမစ္ေသ

ေလလြင့္မယ့္ စိတ္အဟုန္နဲ႔

စုန္ဆန္ရုန္းၾကြ

ရြရြေလးေတာင္ စီးဆင္းလို႔မရဘူး။



ငါက....ရြက္ေၾကြ

......ျမစ္ေသ

ေ၀ဒနာအစုအေ၀းက

ငါ့စိတ္အနာကို တဆစ္ဆစ္တူးဆြ

(ကဗ်ာလည္း မေရးတတ္ျပန္ေတာ့)

ကူးခ်ထားတဲ့ အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာေတြကိုပဲ

ဆြဲလြဲျပီး ခံစားလိုက္ေတာ့တယ္။

မဇၥ်ိမစိတ္ကူး

လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးမဟုတ္ေတာ့လည္း

အခ်ိန္ျပည့္စာမစီႏိုင္ဘူး။

စာရြက္နဲ႔ေဘာလ္ပင္ အျမဲေဆာင္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ဖုတ္ဖက္ခါျပီး ကဗ်ာထမေရးတတ္ဘူး။

`ေဖာ္က်ဴးမႈအႏုပညာ´

(အာဟာရသိဒိၶမေျမာက္ေပမယ့္)

တကယ္.....ရူးသြပ္ပါတယ္။

တကယ္.......ဦးညြတ္ပါတယ္။

အျမင့္ဆံုးထိတက္ျပီး အလံစိုက္ဖို႔မရည္ရြယ္ဘူး။

ဒီေတာင္ေပၚ ဒီေကာင္ေရာက္ခဲ့တယ္လို႔

အသိအမွတ္ျပဳရင္......ေတာ္ျပီ။

ပ်ံသန္းျခင္း

ဟုိး......ခပ္ျမင့္ျမင့္က

တိမ္ညြန္႔ေတြခူးစားဖို႔

သန္႔စင္တဲ့ေလကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရွဴရႈိက္ဖို႔

အေတာင္ပံေတြ တျဖန္းျဖန္းခတ္

အစိုင္အခဲေပါင္းစံုထိုးခြဲပ်ံသန္းျပီး

ေကာင္းကင္တံခါးကိုဖြင့္ဖို႔

ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ၾကိဳးစားေနၾကပံု.........

ည

အနားမွာမရွိတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးတစ္စံုအတြက္

ဒီည......

ဘယ္လို အိပ္မက္မ်ိဳးနဲ႔သင့္ေတာ္မလဲ။

ျပင္းျပင္းရွရွသတိရမႈဟာ

မမွ်တတဲ့ညတာရွည္မႈကို

တစ္မိနစ္ခ်င္း ေျခြေျခြခ်တယ္။

ငါေရြးခ်ယ္ထားသင့္တာ

ဂစ္တာတစ္လက္လား... ဒါမွမဟုတ္

ခါးသက္သက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္လား

စဥ္္းစားၾကည့္လုိ႔မရဘူး။

ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ႔ လြမ္းခန္းမွာ

ေနာက္ခံတီးလံုးမပါဘူး။

ေနာက္ခံသီခ်င္းမပါဘူး။

အစပ္အဟပ္မတည့္လွတဲ့ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေတြရယ္...

မ်က္လံုးအေၾကာင္သားနဲ႔လူတစ္ေယာက္ရယ္ဘဲ

အလြမ္းေတြကို ျမည္းစမ္းျပီး

မိုးအလင္း ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနၾကရွာတယ္။

ကဗ်ာဆရာဥဒါန္း

အထင္ေသးအျမင္ေသး

မုန္တိုင္းလိုစကားမ်ား

ဆူးၾကမ္းလမ္းလို ထြင္းေႏွာက္ခဲ့

ဆူးေတြလို ခၽြန္ရွတဲ့စိတ္နဲ႔

ဆူးေတာကိုမွ ျပံဳးျပံဳးေလးနင္းခဲ့

တခါတခါ ထြက္က်လာတတ္တဲ့ စကားလံုးေတြက

ေခတ္ေပၚကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။

၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။

စိတ္ေတြကိုရင္း ...စိတ္ေတြကိုခင္းျပီးမွ

ဖြုားဇာတာတပ္တာ ငါ့ကဗ်ာပဲ။

ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါ အရပ္ကတို႔ရယ္.....

ဆူးေတာအဖံုဖံု ဆူးပံုအထပ္ထပ္

ျဖတ္ျပီးထြက္လာခဲ့မယ့္ စာေရးဆရာရဲ႕လက္မွာ

ဆူးေတြနဲ႔ရံတဲ့ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္

ၾကြား၀င့္ေနပံု

ခင္ဗ်ားတို႔ျမင္ၾကရေစမယ္။ ။

ခြဲခြာၾကရတယ္

* နံနက္ခင္းရဲ႕ ႏွင္းစက္ကေလးေတြ
* ကိုယ့္နဖူးေပၚမွာ
* ေအးျမစြာစိမ့္၀င္ေနခဲ့တယ္။

*
* တကယ္ပါပဲ
* အဲဒီအခ်ိန္ေလးဟာ
* အခုလြမ္းေနရမယ္လို႔
* နိမိတ္ျပေနခဲ့တယ္။

*


* ႏွင္းစက္ကေလးေတြ
* ပါးျပင္ေပၚကိုစီးက်လာတယ္
* ကိုယ္ငိုခ်င္လာျပီအခ်စ္ရယ္။

*


* မင္းကကိုယ့္ကို ေမ့ႏိုင္တယ္တဲ့လား
* မင္းႏွလံုးသားက
* မင္းကို ညာေနတာပါကြယ္။

*


* ကိုယ့္ေရွ႕မွာ
* မင္းအမည္ကို ေခၚၾကေျပာၾကတယ္။
* ကိုယ့္နား၀မွာေတာ့ စ်ာပနေခါင္းေလာင္းသံပါကြယ္။

*


* တုန္တုန္ရီရီျဖစ္ရတယ္
* ဘာေၾကာင့္ဒီေလာက္
* ခ်စ္စရာေကာင္းရသလဲကြယ္။

*


* ကိုယ္ မင္းကို သိတယ္ဆိုတာ
* သူတို႔မသိၾကဘူးေလ။

*


* တုန္တုန္ရီရီျဖစ္ရတယ္။
* ဘာေၾကာင့္ဒီေလာက္
* ခ်စ္စရာေကာင္းရသလဲကြယ္။

*


* မင္းကို ေသခ်ာစြာ နားလည္ခဲ့သူကိုမွကြယ္
* လ်ိဳ႕၀ွက္စြာေတြ႔ခဲ့ၾကတယ္
* တိတ္ဆိတ္စြာ ကိုယ္ေၾကကြဲရတယ္။

*


* ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာလို႔
* ျပန္ေတြ႔ၾကတဲ့အခါ
* ကိုယ္ဘယ္လို ႏႈတ္ဆက္ရပါ့မလဲ
* အခ်စ္ရယ္။ ။



ေဂ်ာ့ခ်္ ေဂၚဒြန္ ဘိုင္ယြန္

ငါတို႔ျမင္ေနရေသးတဲ့.........

တစ တစ ေျခာက္ခမ္းလာေပမယ့္

အာစြတ္ရုံက်န္ေနေသးတဲ့ ျဗဟၼစိုရ္စိတ္ထားေလးမ်ား

ဒီေန႔ျမင္ရခဲတဲ့

လူသားဆန္ဆန္ အျပဳအမူ ခပ္ပါးပါး

တေတာလံုးမျပဳန္းေသးေတာ့

အလဟႆျဖစ္သြားတဲ့ ရက္လည္မုန္႔ဟင္းခါးဆိုတာ

မရွိေသး........

သဘာ၀ေဘးရဲ႕သားေကာင္ျဖစ္သြားတဲ့

မိသားစုေတြလက္ထဲက ထမင္းထုပ္ေတြ

ေအးစက္စက္မျဖစ္ေသး....

အသနားခံလူတန္းစားရဲ႕ ၀မ္းအထြာေတြ

ေဟာင္းေလာင္းမပြင့္ၾကေသး...

ၾကီးထြားလာေသာ အတၱဟိတ၀ါဒမ်ားၾကား

လံုးလံုးေပ်ာက္ရွမသြားေသးေသာ

အာစြတ္ရုံက်န္ေနေသးတဲ့

ငါတို႔ရဲ႕....... စာနာစိတ္လက္က်န္ေတြ........

ေကာင္းကင္ေတာ္သ၀ဏ္လႊာ

စၾကာ၀ဠာ အလႊာထုႏွင့္အမွ်

ခ်စ္ျမတ္ရပါေသာ......ခ်စ္သူ

အကၽြႏု္ပ္၏

ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔တည္ရာ

ေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္သို႔

တက္ေရာက္စံျမန္းရန္အလို႔ငွာ

အရွင္မ၏ .....

ေထြးအိ၀ါဖန္႔ေသာလက္အစံုကိုလည္း

ဆန္႔တန္းေပးေတာ္မူျပီး

စိမ္းျမညက္ေညာေသာျခအစံုျဖင့္လည္း

ၾကြလွမ္းေတာ္မူပါ...........

ႏွလံုးသားယိုစီးမိမႈ

မင့္အမည္က

ငါ့ပင္စည္မွာေတာ့

အေသာ့ႏွင္လာေနတဲ့

မိုးပါကြယ္။



အခ်စ္ရယ္

မင့္ပင္လယ္ျဖင့္

သိမ္းဆည္းလိုက္ပါေတာ့။



ႏွလံုးသား၏

ဗိသုကာရွင္မ

ငါ့ကိုငါ

ငါပီသေအာင္

ေသြးေဆာင္သူအသင္

ငါ့ရင္ေခါင္းထဲက ကႏၱာရကို

သြန္ေမွာက္ေပးပါ။



မင္းကိုခ်စ္ရတာ

ညစင္စစ္တစ္ပုဒ္ကို

စတင္၀တ္တတ္ျခင္းပါပဲ။



ဒီေတာ့

ငါ့ကဗ်ာမွာ

အဆာပလာအျဖစ္

မင္းကိုခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြသာ

သက္၀င္လႈပ္ခတ္ေနၾက။



ဒီမွာ ငါ့ျငိမ္းေအးမႈဟာ

ပ်က္ယြင္းသြားျပီ

ငါ့ဦးေခါင္းကိုအပ္ႏွင္းလိုက္တာ

ငါ့ေသာက္စရာအသည္းအတြက္

ေရတစ္ခြက္ဟာ

အနမ္းသာျဖစ္ရဲ႕။



ဘယ္သူ႔ကိုမွမေျပာနဲ႔

မင္းအတြက္

ငါ့ရဲ႕မ်က္လံုးေတြအေၾကာင္း။



ငါ့ရဲ႕ခံစားမႈဥယ်ာဥ္မွာ

မင္းသာရွင္သန္ေပးရင္ျဖင့္

လြင့္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးသူ

အတုမဲ့ဥယ်ာဥ္မႈးဟာ

ငါပါပဲ။



မင့္ဥပကၡာကိုေတာ့

ငါေတာ္လွန္ဖီဆန္ရင္းက

ေငးေနရတာကိုပဲ

ေက်နပ္ေနမိတာ။



ေကာင္မေလးေရ

မိုးေရ

ဒီတစ္ခါ ငါ့ကိုတိမ္ေတြဆီေမွ်ာေပးပါ

ငါလြင့္က်ေနတာ မင့္ရင္ခြင္ဆိုမွျဖင့္

အဆိပ္သင့္လည္းပဲ

ခူးဆြတ္ရဲသူပါကြယ္။



ေနာက္ဆံုးေတာ့

ဒါဟာ မင္းလက္ခ်က္ေပါ့

ေဟာဒီစာရြက္ေပၚမွာ

ေရေသာက္ျမစ္ရွာေနတဲ့ ကဗ်ာေလးအျဖစ္

တဆစ္ဆစ္နာက်င္လို႔

ငါယိုစိမ့္က်လာရတယ္။



ေဗဒါစိမ္း

လမ္းက်ဥ္းေလးထဲက အဂၤါေန႔

ေဟာဒီ လမ္းက်ဥ္းေလးထဲ

အလြမ္းေတြဘဲ

ဖိတ္စင္လွ်ံက်ေနခဲ့.....

ေႏြအေႏွာင္းမွာ

ေႏြဦးကို ျပန္ေစာင့္ေနမိေတာ့

ေမာ...တယ္။

အျပံဳးေလးတစ္ခုနဲ႔တင္ဘဲ

မင္းကို.....

ေရဆံုးေျမဆံုး ရူးသြပ္တယ္။

ခြင့္ျပဳပါ...

ခြင့္ျပဳပါ `ေနာက္ဆံုးအဂၤါေန႔ေလး´ ရယ္

မင္းရဲ႕ ေျမနီလမ္းေလးထဲ

မင္းရဲ႕ ညေနခ်မ္းေလးထဲ

ကိုယ့္ကို....

ရိုရိုက်ိဳးက်ိဳး ႏူးညြတ္ခြင့္ျပဳပါကြယ္ ။ ။

စိတၱဇေရာင္အေတြးမ်ား

အားမရွိတဲ့ အင္ဗာတာတစ္လံုးလို

မီးပိတ္သြားမယ့္အခ်ိန္ကိုပဲ

ညွိဳးေရာ္စြာနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္

စိတ္တထင့္ထင့္ ခ်စ္မိရဲ႕။



ခြဲရမယ္.......လို႔

မေတာ္တဆေလး ေတြးမိတာနဲ႔

သိမ္ငယ္မႈက

တစ္႐ႈးစလို ပါးလ်ုားသြားတယ္။



ေ၀းသြားၾကရင္ေတာင္

ငါ့ဒိုင္ယာရီစာရြက္ေတြထဲကေန

နင့္ကို.......

ဆြဲထုတ္ရက္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး.....

...........................................

.........................မထားခဲ့ပါနဲ႔

အေမွာင္ထဲမွာဆို

ငါတစ္ေယာက္တည္း...........

............ေၾကာက္တယ္။ ။

အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ

အဲဒီ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာ

ပတ္၀န္းက်င္ကအစ

သူေရာကိုယ္ပါ ျငိမ္သက္

ရက္စက္ျခင္းေတးသြားေတြသာ လူးလြင့္ေနခဲ့....

အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ

ကို္ယ္စီ..... မ်က္ရည္စေတြရစ္သိုင္း

ျပိဳင္း....ရိုင္းစြာ နာက်င္ေနခဲ့........

အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ

သူ႔လက္နဲ႔ကိုယ့္လက္

ေၾကေၾကကြဲကြဲတြယ္ယွက္

ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ေနခဲ့..........

အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးျဖစ္ေျမာက္လာဖို႔

အမုန္းတရား လံုးလံုးလ်ားလ်ားမပါခဲ့........

မာနသင့္စကားလံုးေတြမပါခဲ့.........

ဂုဏ္ျဒပ္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြမပါခဲ့........

`မျဖစ္ႏုိင္ျခင္း´အခင္းအက်င္းေတြသာ လင္းေတာက္ေနခဲ့

အဲဒီ........ အခိုက္အတန္႔ေလးမွာပဲ

ငါ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းစ်ာပနေပၚ

သူ႔ရဲ႕မ်က္ရည္စေတြေျခြခ်

ေနာက္ဆံုး......

တစ္ဦးရဲ႕ေက်ာခိုင္းျခင္းကို တစ္ဦးကေ၀မွ်လို႔

တိတ္တဆိတ္ေလးပဲ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ။

အလြမ္း

ေဟာဒီမွာ...

ရင္ဘတ္ထဲျပဳတ္က်လာတဲ့ စိတ္ကူးသက္သက္မ်ား

စကၠန္႔မလပ္နာဖ်ားတဲ့စိတ္မွာ

မခ်င့္မရဲအခ်စ္ေတြ

ႏြယ္ပင္လိုတစ္ရစ္ျပီးတစ္ရစ္ပတ္ခဲ့

`မုန္႔ဆီေၾကာ္ကဘယ္ေနမွန္းမသိ´လို႔

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဆံုးမရင္းနဲ႔ကိုဘဲ

သတိရျခင္းက

ေသာက္လက္စ လက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ စိမ့္၀င္လိုက္

စီးကရက္မီးခိုးလို တလူလူတက္လိုက္နဲ႔

ဇြတ္တရြတ္ခုတ္ေမာင္းေနခဲ့..

ပစၥဳပန္ေတာင္မပိုင္ေသးတဲ့ေကာင္က

အနာဂတ္ကို တခုတ္တရဖက္တြယ္....

.........ေသခ်ာပါတယ္

ငါသူ႔ကိုလြမ္းေနျပန္ျပီ ။ ။

အ႐ႈံး

ေလးလံနက္႐ႈိင္းစြာ ထမ္းပိုးထားခဲ့တဲ့

တစံုတရာဟာ.......

ေက်းဇူးသိတတ္မႈကင္းမဲ့ျခင္းနဲ႔

ေခါင္းေပၚကခုန္ခ်သြားတဲ့အခါ

ကိုယ့္ဟင္းလင္းျပင္ဟာ

ႏြမ္းနယ္မွိန္ေဖ်ာ့စြာ အမည္ေပ်ာက္ခဲ့

မေန႔က ေဆးေရာင္ေတြေပၚမွာ

အနာဂတ္ေပ်ာက္ၾကမ္းရွရွစုတ္ခ်က္မ်ား

မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းမာမာထားခဲ့

အဲဒီ............

ေမလ ၄ ရက္ေန႔

ငါ့ရဲ႕ တစ္ရာသီစာ အရႈံး...........

အ႐ႈံးေန႔ရက္မ်ားမွာ................

ရစ္သမ္ေပ်ာက္သြားတဲ့ည

မ်က္ႏွာကေတာ့ ေနသာခ်င္ေယာင္ေဆာင္

ရင္ဘတ္ထဲမွာ........

တိမ္တျခမ္းငိုေနတယ္။

အညွာအတာမဲ့ ၾကိဳး၀ိုင္းၾကား

၀ိဥာဥ္တစ္ေကာင္ေလ........

ပိုးစိုးပက္စက္ က်႐ႈံးေနေလရဲ႕။

ပတ္၀န္းက်င္က စကားလံုးစစ္ထိုး

မင္းသြင္းပစ္လိုက္တဲ့ ပြဲသိမ္းဂိုးမွာ

ကံေတြဆိုးလိုက္ပုံမ်ား..........

ၾကိဳးစားပမ္းစား ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးေနတဲ့ၾကားက

အဲဒီအပင္..........ေသြးထြက္လြန္သြားခဲ့တယ္။

ကြက္လပ္

အခ်စ္ဆိုတာ.......

ခါးမယ္မွန္းမသိခင္က

သူ႔လိုဘနဲ႔ ကိုယ့္လုိဘ

စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ၾကိဳးညွိဖူးတယ္။

အခ်စ္ဆိုတာ.......

ဓါးျပတစ္ေကာင္မွန္းမသိခင္က

အေသးအမႊားကအစပံုအပ္

စိတ္လိုလက္ရ ေက်ာခ်ဖူးတယ္။

အေပးနဲ႔အယူ ခ်ိတ္ဆက္လို႔မရတဲ့အခါ

ေသေရးရွင္ေရးမွာ ထိခ်က္မမွန္တဲ့အခါ

အရာရာ..... စိတ္က်ေရာဂါ

ခ်စ္သူ.........

ကဗ်ာေရးဖို႔ေလာက္ပဲ ကုန္ၾကမ္းေပးခဲ့ပါ။

အလြမ္းေတြမ်ားလြန္းေတာ့လည္း

သိမ္းစရာေနရာ ရွာမရျပန္ဘူး။

အနာဂတ္မွာ ရင့္က်က္ျခင္းေတြ

လူလားေျမာက္ခ်င္ ေျမာက္ေနႏိုင္ေပမယ့္

ပစၥဳပန္အတြက္ေတာ့

Parking ထိုးဖို႔ ေနရာမလြတ္ေသးဘူး။

အခ်စ္ကဗ်ာ

မ်က္လံုးေလးတစ္စံုအတြက္

ေဟာဒီရင္ဘတ္

တလွပ္လွပ္ျဖစ္တတ္လာမႈကအစေပါ့။



ကိုယ္တတ္ႏိုင္တာက

စိတ္ကူးေလးေတြကို လွလွပပထုဆစ္

`အခ်စ္´လို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ထားရုံေလာက္ပဲ။

ဆႏၵေတြကို မခ်င့္မရဲသိမ္းေခါက္

ေရာက္ရာအရပ္မွာ ျပန္ဖြင့္ၾကည့္ရုံေလာက္ပဲ



ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္

ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးကိုေျခြခ်

ခ်စ္တတ္လာေအာင္ ေၾကြျပခ်င္တာေလ။



ေပတိေပကပ္အမူအယာနဲ႔

ကိုယ့္ရဲ႕ ၾကယ္ဆိုးမေလးေရ.........

ရင္ခုန္သံခ်င္း ကိုင္းကူးကိုင္းဆက္နည္းအရ

မင္းရဲ႕ႏွလံုးသားထဲ

ကိုယ့္ကို ၀တ္မႈန္ကူးခြင့္ျပဳပါ။

အေတာင္ကၽြတ္လာတဲ့ ခိုျဖဴေလး

ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္

တမင္သက္သက္ျပန္ကိုက္ၾကတဲ့ သြားေတြလား။

ဒါမွမဟုတ္

ကိုယ့္ရြာကိုယ္

တမင္သက္သက္ျပန္တိုက္ၾကတဲ့ ဓါးေတြလား။

လူသားခ်င္း ယိုင္းပင္းကူညီမႈေတြ

အရင္လို မီးအားမျပည့္ေတာ့တာၾကာျပီ။

က်ဳပ္တို႔ေတြ.....

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ လူလို႔သတ္မွတ္ေနၾက

ေလာဘကို ေပါင္ရင္းထိခြဲ၀တ္ျပီး

လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ဟန္ေရးျပေနၾက

ေဒါသကို ဆံပင္ေပၚဆိုးျပီး

ခပ္ရင့္ရင့္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေနၾက

ေမာဟကို ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ျပီး

ေနကာမ်က္မွန္လုပ္၀တ္ေနၾက

ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာေတာ့

ယပ္ေတာင္ေရာင္းတဲ့သူေတြ ေပ်ာ္သတဲ့။

ေဆးခန္းထဲက ေဒါက္တာက

`ေနာက္လည္းလာပါ´ ေျပာလားေျပာရဲ႕။

အဲဒါေတြက

အတၱကို ေနရာမလပ္စိုက္တာမွမဟုတ္ရင္ ဘာလဲ။

ေနာက္ဆံုး ယဥ္ေက်းမႈငတ္လာတဲ့ ကမၻာၾကီးကေတာင္

လူသားေတြအေပၚ

ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္ ႏွာေစးျပတယ္။

အဲဒီေတာ့......

က်ဳပ္တို႔ဟာ

ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္ ျပန္ကိုက္ၾကတဲ့သြားေတြလား။

ဒါမွမဟုတ္..........

ေသတမ္းစာ

ရင္နဲ႔အမွ် ခ်စ္ျပခဲ့တာပဲ

နာက်င္မႈကလြဲျပီး

ရင္ထဲမွာ ဘာမွမက်န္ဘူး။

စည္ကားဖူးတဲ့ ဘူတာရုံေလး

တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေဆြးတယ္။

အခ်စ္ေတြ ၾကဲပက္ထားတဲ့ပ်ိဳးခင္းက

ရိတ္သိမ္းခ်ိန္က်

မ်က္ရည္ေတြပဲ အထြက္တိုးခဲ့။

မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါဘူး

ၾကယ္ကိုေျခြခ်တာ လမင္းလို႔ေလ။

ေနာက္ေန႔.............

ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကိုယ္ ထုပ္ပိုးျပီး

နာနာက်ည္းက်ည္း စီးေနတဲ့ျမစ္တစ္စင္းကိုေတြ႔ရင္

ေက်းဇူးျပဳျပီး.....................

....................................

ဘယ္သြားမလဲ မေမးၾကပါနဲ႔။

ဂ်ီတီအိုင္ရုပ္ၾကြင္းသစ္

ငါတို႔က.........ျဖစ္တယ္။

သံုးရာ့ႏွစ္ဆယ္ခြဲတမ္းအရ

ဦးရဲေမာင္ရဲ႕ခ်က္ျမွဳပ္မွာ

ငါတို႔က.........ျဖစ္တယ္။

နက္ျပာေရာင္ဦးဂ်မ္းမ်ား

ေဆာင့္ၾကြားၾကြားနင္းသြားတဲ့ ျမိဳ႕ေလးေပၚမွာ

ငါတို႔က..........ျဖစ္တယ္။

ႏွစ္စက တက္တက္ၾကြၾကြ

lecture စာအုပ္မ်ား

ရာသီ၀က္မွာတင္ ေအာက္တန္းဆင္းတဲ့

ငါတို႔က........ျဖစ္တယ္။

ခ်စ္စမ္းေမာင္နီးပါး

ခင္ေမာင္သန္႔နီးပါး

ေျခာက္ၾကိဳးကေ၀အသံမ်ား

ျမနန္းသိဂၤီေရွ႕မွာ ေခါက္တံု႔ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္တဲ့

ငါတို႔က..........ျဖစ္တယ္။

စေန ၊ တနဂၤေႏြ သေဘာၤေပၚက

အားလပ္ရက္မ်ားကို

႐ွမ္းရုိးရာကရင္း အားလပ္ၾကတဲ့

ငါတို႔က..........ျဖစ္တယ္။

ခရက္စ္ပိုစီးသြားေသာ

အို၀င္ေလေလွ်ာ့သြားေသာ

လက္မွတ္ရစက္ဘီးမ်ားကို

ေထာင္၀င္စာမေတြ႔ႏုိင္ေသးတဲ့

ငါတို႔က...........ျဖစ္တယ္။

ငါတို႔က...........

အေဆာင္စည္းကမ္း မသိၾကပါ။

ေသာမတ္စ္အက္ဒီဆင္ မသိၾကပါ။

ငါတုိ႔က............

ေယာင္ေပေပနဲ႔ တီတံကိုင္ေသာ

စက္မႈေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္တယ္။

(၂၀၀၄ ၊ ၂၀၀၅ ၀ါးခယ္မ GTI မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႔ အလြမ္းေျပ)

ရက္ရာဇာစိတ္ကူးမ်ား

ေပးဆပ္ျခင္းရီးစဥ္ စတင္ခ်င္တာၾကာျပီ။

အခန္းနံရံမွာ ေခ်ာကလက္ေရာင္ေတြပဲသုတ္လိမ္းထား

ျမင္ေစခ်င္မိရဲ႕။

မင္းလက္ဖ၀ါးေပၚအုပ္မိုးထားခ်င္တာ `အခ်စ္´ပါ။

ငါ့မ်က္လံုးအိမ္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းထဲ

မင္းမ်က္ႏွာေလးအျပည့္ရွိရင္

ဒီတစ္သက္ ငါမေသခ်င္ဘူး။

မင္းရယ္ေမာေနရင္ ငါက

လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ရဲ႕.........

မင္းနားေထာင္ေနရင္ ငါက

ကက္ဆက္တစ္လံဳးျဖစ္ရဲ႕...........

တခါတရံ မင္းမ်က္ရည္မ်ား သုတ္သင္ဖို႔အတြက္

လက္ကိုင္ပ၀ါတစ္ထည္လည္းျဖစ္ေသးရဲ႕.......

မျပီးဆံုးခ်င္ေသာေပးဆပ္မႈမ်ား

ေကာင္းကင္မ်က္ႏွာလို အျမဲတမ္းျပာရီ.....

ေန႔ေကာင္းရက္သာေရြးထားပါ အခ်စ္။

ငါက ေျခခင္းလက္ခင္းသာတာနဲ႔

ခရီးစဥ္စခ်င္တဲ့ေကာင္ပါ။ ။

ေ၀းလြင့္မ်က္၀န္း

မင္းဘက္က မေက်ာ္ျဖတ္ရဲတဲ့

ငါ့ဘက္ကလည္း လွမ္းၾကည့္ရုံအျပင္မတတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့

ခိုင္မာေနေသာ အတားအဆီးတစ္ခု

အသို္င္းအ၀ိုင္း အုတ္ရုိးတံတိုင္း...

အျပန္အလွန္ လႈိက္ေမာစြာ

မ်က္၀န္းခ်င္းသြယ္တန္းမႈနဲ႔ဘဲ

ငါ့စကားကို နင္ဘာသာျပန္သလို

နင့္စကားကို ငါနားစြင့္ခဲ......

ငါႏႈတ္ဆက္တာကို နင္သိသလို

နင့္လက္ကေလး ေ၀ွ႔ယမ္းခဲ့ပံုကို ငါသိမ္းဆည္းထား....

တရား၀င္မပြင့္လင္းခဲ့ရေသာ မ်က္၀န္းအစံုထဲမွာ....

`သိပ္ခ်စ္တယ္´

နင္ၾကားလိုက္တဲ့ လႈိက္လႈိက္ေမာေမာ ငါ့ခ်စ္ျခင္းစကား

ငါျပန္ၾကားလိုက္ရတဲ့ စံုမက္ျခင္းအျပည့္ နင့္ႏွလံုးခုန္သံ

နီးနီးေလးနဲ႔ အေ၀းဆံုး .......

ငါ........ ဆြံ႔အေနရုံအျပင္ မတတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ

နင္....... ဆို႔နင့္ေနရုံအျပင္ မတတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့

အဲဒီ.....

ေၾကေၾကကြဲကြဲ မ်က္၀န္းအစံုထဲမွာ.........

ေရတံခြန္နဲ႔တူတဲ့ က်ေနာ္

က်ေနာ့္စိတ္ထဲ

သူဟာ က်ေနာ္ပဲျဖစ္ရဲ႕။

အခါးေတြမိုးရိပ္ဆင္တုန္း

ျဖဴလ်လ်အကၤ်ီတစ္ထည္ တစ္ပိုင္းေသသြားတယ္။

ေနၾကာေစ့ခြံမ်ား.....

႐ုပ္႐ွင္လက္မွတ္အျပဲမ်ား......

ၾကည္စင္ခဲ့ေသာအနမ္းမ်ား......

အမွတ္တရမ်ားလည္း အမွတ္တရသာျဖစ္ရဲ႕။

ေျဖာင့္ခ်က္ေပးမယ့္ ပံုရိပ္ေတြၾကား

ကြင္းလံုးကၽြတ္သိကၡာတရား ထမင္းစားမွန္ဖို႔

ကြင္းလံုးကၽြတ္ေက်ေအးလိုက္တယ္။

တကယ္ေတာ့....

လုပ္ၾကံလို႔မရတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းတစ္ခုထဲ

သူဟာ.....

က်ေနာ့္ေၾကာင့္ပဲ သူျဖစ္ရဲ႕။ ။

ေနမင္းရဲ႕ ရင္ေသြးေတာ္မ်ား

သူတို႔က

ပ်ားေတြလို သိုင္း၀ိုင္းမႈမ်ိဳးနဲ႔

ဗ်ိင္းေတြလိုပဲ အုပ္စုဖြဲ႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္။



ူသူတို႔ရဲ႕

ႏုနယ္႐ွည္သြယ္ေသာ လက္ေခ်ာင္းေတြက

ေခတ္ေရစီးကို ဇက္ၾကိဳးလွမ္းလွမ္းဆြဲတယ္။

တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၀မ္းစာကို တစ္ေယာက္ ကူကူျဖည့္တယ္။



သူတို႔ရဲ႕ လင္းပ်ိဳစူး၀င့္ေသာ မ်က္လံုးေတြက

ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္တယ္။

သူမ်ားေတြကို အၾကင္နာနဲ႔ ၾကည့္တယ္။

သူတို႔ အခ်င္းခ်င္းက်ေတာ့ ယိုင္းပင္းမႈနဲ႔ ၾကည့္တယ္။



သူတို႔ ရဲ႕ ပ်ိဳရြယ္ေသာအသိတရားက

တခါတခါ လူငယ္ဆန္ေသာ လတ္ဆတ္မႈမ်ိဳးနဲ႔

တခါတခါ လူၾကီးစိတ္၀င္ေနေသာ စကားအသံုးအႏႈန္းမ်ိဳးနဲ႔

တခါတခါက်ျပန္ေတာ့ ျမင္ရခဲေသာ တည္ၾကည္ရင့္က်က္မႈမ်ိဳးေတြနဲ႔.....



သူတို႔က

ကိုယ့္ကဗ်ာကိုယ္ဖတ္ရင္ ေ၀ဖန္ႏွိမ့္ခ်မႈနဲ႔

သူမ်ားကဗ်ာဖတ္ရင္ အားက်ခိုကိုးစိတ္နဲ႔

သူတို႔အခ်င္းခ်င္းကဗ်ာေတြက်ေတာ့

တစ္ေယာက္စိတ္ကူးအေပၚတစ္ေယာက္ နယ္နိမိတ္ခ်င္းထိစပ္ျပီးဖတ္ၾကတယ္။



သူတို႔ရဲ႕ စာအုပ္စင္ေလးထဲမွာ........

သူတို႔ရဲ႕ အရိပ္ေတြရွိတယ္။

သူတို႔ရဲ႕ ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ အေခၚအေ၀ၚေတြရွိတယ္။

သူတို႔ရဲ႕ ကြင္းျပင္က်ယ္က်ယ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိတယ္။



သူတို႔အခ်င္းခ်င္းသိတဲ့ တနဂၤေႏြစိတ္ကူးမွာ

ရုိးရာဆန္ေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြပါမယ္။

အေရာင္အဆင္းတူေနေသာ ေကာ္ဖီခြက္ေတြပါမယ္။

အေတာမသတ္ႏိုင္ေသာ ေနာက္ေျပာင္မႈေတြပါမယ္။

ေနာက္ဆံုးေပၚစက္ရပ္သတင္းေတြပါမယ္။

အဲဒီ တနဂၤေႏြေတြကိုက သူတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြပဲျဖစ္တယ္။



သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္၀ိေသသထဲမွာ

ေနမင္းလို အလင္းလြင္လြင္ေတြရွိတယ္။

ေႏြးေထြးေသာ ျဖာဆင္းႏိုင္မႈေတြရွိတယ္။

ပ်ိဳျမစ္ေသာ အာရုဏ္အခင္းအက်င္းေတြရွိတယ္။

သူတို႔ကိုယ္တိုင္က ေနမင္းရဲ႕ ရင္ေသြးေတာ္ေတြျဖစ္ၾကတယ္။



တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့.....

သူတို႔ေနထိုင္ခ်င္ေသာ ေကာင္းကင္မွာ

သူတို႔ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေသာ ကိုယ္ပိုင္အဆင္းအခ်င္းနဲ႔

တစင္းျပီးတစင္း လင္းခ်င္တိုင္းလင္းေနၾကလိမ့္မယ္။ ။

ေပါက္ကြဲေနတဲ့ကဗ်ာဆရာ

ေဟာဒီအခ်ိန္မွာေပါ့

ကဗ်ာဆရာ ဒီေကာင္ရဲ႕အသည္းကနတၳိ

(ဘာျဖစ္ျဖစ္ ) ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ရ.......



ခံစားခ်က္ေတြ ဆူ...ေ၀ ေပါက္ကြဲဖို႕

လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး ဟန္ေရးမျပခဲ့

မ်က္လံုးကိုေထာင့္ကပ္ၿပီး

အလွ်ံညီးညီးမၾကည့္ခဲ့



ေပါက္ကြဲလုဆဲဆဲစိတ္အလြွာကို

သိကၡာနဲ႕ဟန့္တား

ငါ့လမ္းငါဆက္သြားတယ္ ။



ေဒါသေတြကို ျပန္ျပီးသိမ္းထုတ္

အႏုပညာအျဖစ္ ဖံုးအုပ္ေလွာင္ပိတ္

ညီမေလး......

မင္းသိပ္ကံေကာင္းတယ္္ ။ ။

သူရႆ၀ါႏွင့္ အမုန္းမ်ား

ေလာကမွာ က်ေနာ္မုန္းတီးတဲ့အရာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ အမွတ္တမဲ့ပါ။ ဟိုတစ္ခု အျမင္မေတာ္ရင္ မုန္းလိုက္ ၊ ဒီတစ္ခု အခ်ိဳးမေျပရင္ ေသာက္ျမင္ကပ္လိုက္နဲ႔။ ခုေတာ့ ကိုယ္မုန္းတီးမိတဲ့ ကိစၥေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားရွိသလဲဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ေတြးၾကည့္မိတယ္။ ငါက အဆိုးျမင္၀ါဒီတစ္ေယာက္မ်ား ျဖစ္ေနျပီလားလို႔ စိုးရိမ္မိလို႔လည္း ပါတာေပါ့။



ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ေယာကၤ်ားၾကီးတန္မဲ့ မိန္းမေတြနဲ႔ ေနရာလုထိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို မုန္းတယ္။ ပိုက္ဆံတစ္ဆယ္ ႏွစ္ဆယ္ကအစ ႏႈတ္ခမ္းေတြမဲ့ရြဲ႕ျပီး အတင္းျပန္ေတာင္းတတ္တဲ့ မိန္းမၾကီးေတြကို မုန္းတယ္။ အေၾကြမရွိဘူးဆိုတာကို တြင္တြင္ေျပာျပီး ပိုက္ဆံျပန္အမ္းဖို႔ အေမ့ခံတဲ့ စပယ္ယာေတြကိုလည္း မုန္းတယ္။



လူေရွ႕မေရွာင္ သူေရွ႕မေရွာင္ ပိုလာဘာလီမ်ားတဲ့ ခပ္ကဲကဲ စံုတြဲေတြကို မုန္းတယ္။ အဲဒီလိုစံုတြဲေတြကိုမွ အားက်တဲ့ပံုစံနဲ႔လိုက္ၾကည့္တတ္တဲ့ ေဂၚမစြံေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။



ညအခ်ိန္မေတာ္ လမ္းေပၚမွာမူးရူးျပီး ေလွ်ာက္ေအာ္ေနတတ္တဲ့ ကာလသားေတြကို မုန္းတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အရည္မရအဖတ္မရ အခ်ိန္ေတြကိုလည္း မုန္းတယ္။



တကယ္တမ္း ဟုတ္တိပတ္တိ အရည္အခ်င္းမရွိပဲနဲ႔ ကိုယ္ရည္ေသြးတီးလံုးေတြ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ဖြင့္ျပတတ္တဲ့ ဘ၀င္ေလဟပ္ေတြကိုမုန္းတယ္။ သူတို႔အေၾကာင္းကိုသိေနရဲ႕သားနဲ႔ ကိုယ့္စားေပါက္တစ္ခုတည္း အတြက္ အဲဒီလူေတြနားမွာ ေျမွာက္ပင့္ထုိးေကာ္ေနတဲ့ ကပ္ပါးေတြကိုမုန္းတယ္။



သာေပါင္းညာစား အေဖာ္အေပါင္းအတုေတြကိုမုန္းတယ္။ `ဘုန္းၾကီးဟာက် ေပးလားကမ္းလား ဒကာမဟာက် မူးတင္းပဲတင္း´လုပ္တဲ့ ငက်စ္ေတြကို မုန္းတယ္။



`ေျပာကိုမေျပာခ်င္ပါဘူး´ဆိုတာကေနစျပီး ရပ္ကိုမရပ္ခ်င္ေတာ့တဲ့ သူမ်ားအတင္းေတြေျပာျပီး ၀မ္း၀ေနတတ္တဲ့ တန္ဖိုးခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ မိန္းမေတြကို မုန္းတယ္။ အဲဒီလို မိန္းမေတြထက္ပိုဆိုးတဲ့ ေယာကၤ်ားဘသားၾကီးေတြရဲ႕ အရိုးတပ္မထားတဲ့ `လွ်ာ´ေတြကို မုန္းတယ္။ အဲဒီလူေတြေျပာတဲ့ အၾကီးစားေလလံုးေတြကိုလည္း မုန္းတယ္။



ဘာေျပာေျပာ ထံုေပေပလုပ္ေနတတ္တဲ့ `ျပန္မေျပာနားမေထာင္´ေတြကို မုန္းတယ္။ `ျပန္ေျပာျပီး နားမေထာင္´တဲ့ သူေတြကိုလည္းမုန္းတယ္။



`ငါ့ကိုသာ စိတ္ခ်လိုက္စမ္းပါ´ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္စိတ္မခ်တတ္တဲ့ လူလည္လူမြတ္ေတြကို မုန္းတယ္။ အဲဒီ လူလည္ေတြကိုမွ စိတ္ခ်ေနတတ္တဲ့ လူနေတြကိုလည္း မုန္းတယ္။



တစ္ကုိယ္လံုးကို ေသခ်ာၾကည့္ျပီး ကဲ့ရဲ႕ဖို႔ပဲ မဲသာေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကိုမုန္းတယ္။



အခ်စ္ဆိုတာကို တြင္တြင္ေျပာျပီး ခဏခဏခ်စ္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလးကို မုန္းတယ္။



ေနာက္ဆံုး….. အဲဒီအမုန္းေတြအေၾကာင္း အိပ္ေရးပ်က္ခံျပီး ေရးခ်ေနမိတဲ့ ငါ့ကိုယ္ငါလည္း မုန္းတယ္။

VCC အလွဴပြဲေလးႏွင့္ သူရႆ၀ါေျပာခ်င္ေသာ အလွဴအတန္းအေၾကာင္း

အလွဴဒါန ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရက က်ေနာ္တို႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လို ရင္းႏွီးတဲ့ စကားစုတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ပြဲလမ္းသဘင္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း အလွဴဒါနဟာ အေတာ္မ်ားမ်ားေနရာယူထားတာကို ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လွဴလိုက္မယ္ဟဲ့ ဆိုတဲ့စိတ္ေလးေတြ ရွိေနတတ္ၾကတာလည္း ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ေလးတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ အလွဴဒါနဆိုတာ လုပ္တိုင္းလည္း အလွဴမေျမာက္ပါဘူး ခင္ဗ်။



သူရႆ၀ါက အဲဒီိလိုေျပာလိုက္ရင္ သူငယ္ခ်င္းတို႔က ျပန္ေမးခ်င္ၾကလိမ့္မယ္။ ဟ ငါတို႔က အလွဴဒါနလုပ္တာပဲ ဘာလို႔လုပ္တိုင္းလည္း အလွဴမေျမာက္ရမွာလဲ လို႔။ ရွင္းျပပါ့မယ္ခင္ဗ်။ အလွဴအတန္းလုပ္ဖို႔ စိတ္ကၾကံစည္မိျပီဆိုတာနဲ႔ အခ်ိန္ကာလသံုးပါးကို မလြဲမေသြ ရင္ဆို္င္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီရင္ဆိုင္ရမယ့္ အခ်ိန္သံုးပါးကိုလည္း လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔က အေတာ္ခက္လွပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလသံုးပါးစလံုးမွာ သံုးမ်ိဳးေသာ ေစတနာတရားေတြကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ထားသိုႏုိင္မွ အလွဴတစ္္ခုျပီးေျမာက္ႏုိင္ပါတယ္။



မလွဴခင္အခ်ိန္မွာလည္း ကိုယ္လွဴဒါန္းမယ့္သူအေပၚ သဒၵါတရားအျပည့္ရွိရပါမယ္။ လွဴေနစဥ္အခ်ိန္မွာလည္း ႏွေျမာတြန္႔တိုစိတ္ မ၀င္ဘဲ ၾကည္ျဖဴတဲ့စိတ္ထားရွိေနရမွာပါ။ အဲ.. လွဴဒါန္းျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ဟာ.. ငါဘာလို႔လွဴလိုက္မိပါလိမ့္ ဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ၀င္ဘဲ ကိုယ့္အလွဴအေပၚ စိတ္ထားၾကီးႏုိင္ရဦးမွာပါ။ အဲဒီ မလွဴခင္ ၊ လွဴေနစဥ္ နဲ႔ လွဴျပီးအခ်ိန္သံုးပါးကို ပါဠိလိုဆိုရင္ေတာ့ ပုဗ္ဗ ၊ မုဥၥ နဲ႔ ပရ ေစတနာလို႔ ေခၚပါတယ္။ အခ်ိန္ကာလသံုးပါးစလံုးမွာ အဲဒီေစတနာေလးေတြ တစ္မ်ိဳးစီကပ္ျပီး လွဴဒါန္းႏုိင္မွသာ အဲဒီအလွဴဟာ နတ္ ၊ လူ သာဓုေခၚထိုက္တဲ့ အလွဴအတန္းတစ္ခု ျဖစ္မွာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ သူရႆ၀ါက အလွဴတစ္ခုျဖစ္ေျမာက္ဖို႔ အရမ္းခက္ခဲတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။



အမ်ားဆံုးအလွဴဒါနကို ဖ်က္ဆီးတတ္တာကေတာ့ ေနာက္ဆံုးေစတနာျဖစ္တဲ့ ပရေစတနာ မတည္ျမဲမႈေၾကာင့္ပါပဲ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ပုဗ္ဗ ေစတနာဟာ ပ်က္ဖို႔မလြယ္ပါဘူး။ လွဴမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အဲဒီအလွဴအေပၚ ေစတနာပ်က္ဖို႔ဆိုတာက ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲၾကီးပါ။ မုဥၥေစတနာက်ေတာ့ေရာ…… သူလည္း ဒီလိုပါပဲ။ လွဴခ်င္စိတ္ရွိိလို႔ေတာင္ လွဴတန္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေစတနာက ပ